Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;

pou_paei_i_agapi

Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει, ρωτά ο στιχουργός και άδει ο αοιδός!
Όπου θέλει πάει, κανέναν δε ρωτά και πίσω δε γυρνά! Αυτό το λέω εγώ.
Με αυτές ακριβώς τις φράσεις ξεκινούσε −πολύ− παλιά (εν έτει 2013) ανάρτησή μου σ’ ένα από τα άλλα ιστολόγιά μου. Όπως βλέπεις, λοιπόν, το ερώτημα είχε τεθεί και στο παρελθόν και ουδείς − ουδεμία − ουδέν μου απάντησε…

Έτσι, τέσσερα χρόνια μετά, βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να επαναλάβω το ερώτημα και ελπίζω, αυτή τη φορά, να μη μ’ αφήσετε να βράζω στην άγνοιά μου −γιατί, ποτέ κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να ξαναθυμηθώ στο μέλλον! (Μοιάζει με απειλή γιατί… είναι απειλή!)

Continue reading «Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;»

Έγινε ο κόσμος μια σταλιά!

egine-o-kosmos-mia-stalia_maf

Μικραίνει ο άνθρωπος, μικραίνει κι ο κόσμος· συρρικνώνεται, μέρα με τη μέρα. Ζούμε σε μια κοινωνία εντόμων. Κανένα μεγάλο ανάστημα. Κάποιες «μονάδες» που τις πνίγει ένα βρώμικο μαντήλι· που τις καταπίνει λαίμαργα, αμάσητες –με μεγάλη ποσότητα αίματος− ένα μαύρο, αδηφάγο στόμα.

Το θέμα είναι τώρα τι λες.
Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε.
Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ως εδώ.
Μικροζημίες και μικροκέρδη συμψηφίζοντας.
Το θέμα είναι τώρα τι λες.
— Μανώλης Αναγνωστάκης, Στόχος (1970) | Από τα Ποιήματα 1941–1971

Continue reading «Έγινε ο κόσμος μια σταλιά!»

Βίος ανθόσπαρτος άνευ εμποδίων

wed-of-the-year

Έτσι είναι ο βίος κάποιων ανθρώπων, είτε αναφερόμαστε σε αυτό καθεαυτό το «μυστήριο» είτε γενικώς και άνευ περαιτέρω ερμηνείας και επεξήγησης. Έτσι ήταν και ο βίος που εσπάρετο και ερράνθη άλλη μια φορά, ἅμα τῇ εὐκαιρίᾳ του γάμου τους, των πολύτεκνων νιόπαντρων.

Continue reading «Βίος ανθόσπαρτος άνευ εμποδίων»

Αχ, Βιολέτα! #4

violeta_new_04

Σύνδεση με το προηγούμενο

Eκεί που ο κόσμος περίμενε να μάθει διακαώς (γράφουμε και καμιά σαχλαμάρα, να κάνει μπούγιο η περίληψη!) τι συνέβη και τι διημείφθη στην πρώτη φωτογράφιση − casting − whatever της Βιολέτας, στη βίλα της Σαρωνίδας, πέφτουν γράμματα, πέφτουν ρολά, και βρισκόμαστε στη βιολετο-γειτονιά, όπου συμβαίνουν τα απίστευτα (ούτε Όσκαρ να ‘χε πάρει η κόρη η ξανθή, δηλαδή). Όλοι είναι μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, είναι… κι αίφνης! Σκάει μύτη limo (ξαναγράφουμε καμιά σαχλαμάρα) με Κουμάση − Βιολέτα − Περικεντέ και τι αποκομίζουμε; ‘Οτι η Βιολέτα μετονομάσθη σε Βίλυ, το επίθετο Χάνου δεν παίζει πλέον και γενικώς, κάτι προεικάζει ραγδαίες εξελίξεις!
► Όλες οι Βιολέτες –κατηγορία μόνες τους− μαζεμένες εδώ.

Ο παππούς παρεξετράπη!

Παγωμάρα. Σιωπή. Μέχρι κι οι μασέλες της Λενάρας σταμάτησαν να δουλεύουν.

— «Άρχισαν τα όργανα…» ψιθύρισε η Μέλπωॱ ακόμη κι αυτή, συνέπλευσε προς στιγμήν με το πλήθος.

Continue reading «Αχ, Βιολέτα! #4»

Σώμα σου!

soma_sou_01
Με αφορμή το θάνατο της Νανάς Καραγιάννη από νευρική ανορεξία, πρόθεσή μου ήταν να κάνω ένα αφιέρωμα στην ασθένεια. Με απόψεις ειδικών, με ιστορίες ανθρώπων που, όπως η Νανά, έχασαν τη μάχη με το «θηρίo» και άλλων, που επέστρεψαν, ένα βήμα πριν περάσουν στην άλλη όχθη.
Αντ’ αυτού, τελικά, προτίμησα να αναδημοσιεύσω ένα δικό μου κείμενο, από παλιό μου ιστολόγιο που, πλέον, δεν είναι ενεργό.
(Σημ. Όσοι με ξέρετε ήδη, από εκεί, δεν θα ξαφνιαστείτε όπου βλέπετε «γάτα» και «Roula»!)

Continue reading «Σώμα σου!»