Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί − Μέρος Β’

astro_lambro_den_me_odigei-part-b

[Μη σε πιάνει φούρια! Διάβασε το Α’ Μέρος, εδώ.]

Το ιερατείο, βρισκόταν χωμένο σε μια από τις σικ περιοχές της Αθήνας, πίσω από ψυχρούς μαντρότοιχους και χαρούμενες πρασινάδες! Μπαίνοντας, πίστεψα προς στιγμήν ότι ο χώρος είχε βγει από φωτογράφιση του Maison et Décoration. Λευκός, λιτός, απέριττοςॱ μινιμαλιστικός, με αντίστοιχη επίπλωση και… πολλά ψάρια!

— «Λουκία, γιατί έχει τόσα ενυδρεία, αυτός;»
— «Τα ψάρια είναι καλό φενγκ−σούι!»
— «Τα ψάρια είναι λαχτάρα!», απτόητη εγώ.

«Mister Din will be with you, soon!» ακούστηκε μια γυναικεία φωνή με, ακαθόριστης προέλευσης, ασιατική προφορά.
— «Μην την ρωτήσεις αν είναι Κινέζα, ρεζίλι θα γίνουμε!», μου ψιθύρισε η Λουκία, τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να ρωτήσω αυτό ακριβώς, τη συμπαθή δεσποινίδα!

Continue reading «Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί − Μέρος Β’»

Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί! − Μέρος Α’

astro_lambro_den_me_odigei

Εξαιρετικά αφιερωμένο στην Αρτίστα του Βωβού που δεν πρόλαβε να διαβάσει τ’ άστρα!

«Μα καλά, είσαι σοβαρή, αγάπη μου; Πήγες να κάνεις νέα σύνδεση με Ερμή ανάδρομο;!»

— «Δεν έπρεπε, ε;» ρώτησα χαζά, καθώς άκουγα από την άλλη άκρη της γραμμής τη Λουκία να πληκτρολογεί (στο γραφείο ήταν…) και να φυσάει−ξεφυσάει (για ‘μένα αυτό).

— «Εμ, δεν έπρεπε, αγάπη μου, δεν έπρεπε! Ορίστε τώρα, είδες τι τραβάς, τόσους μήνες μετά;»

— «Επειδή ήταν ο Ερμής ανάδρομος πέρσι το Δεκέμβρη που έκανα τη νέα σύνδεση, γι’ αυτό δεν ξεκουνάω τον κώλο μου να πάω να διακόψω την παλιά; Φταίει, δηλαδή, ο πλανήτης… κι όχι που, παιδιόθεν, είμαι αμελής τύπος;», ξαναρώτησα ακόμη πιο ηλίθια αφού, το… περιορισμένο –κατά τη Λουκία– μυαλό μου, αδυνατεί να συλλάβει τις λεπτές, πλανητικές ισορροπίες που, με ενέργειες σαν τη συγκεκριμένη δική μου, διαταράσσονται –με ασύλληπτες συνέπειες για τη συμπαντική νομοτέλεια!

Continue reading «Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί! − Μέρος Α’»

«Πολιτικά, αδιάφορος»

ygaitis

Μικρή Ιστορία

Ο Κωστάκης ήταν, από την ώρα της σύλληψής του, φτυσμένος από θεούς κι ανθρώπους.
Δεν πήραν χαμπάρι πώς πιάστηκε, ούτε ότι πιάστηκε. «Συγχαρητήρια μαντάμ, είστε έγκυος!», είπαν της μάνας του όταν πήγε να πάρει τις εξετάσεις αίματος –είχαν θορυβηθεί, ζεύγος και πεθερικά, που είχε ζαλάδες, ναυτία, ατονία… πήγε στο κακό ο νους τους.

Και επιβεβαιώθηκαν! Όχι ότι είχαν αυτό το «κακό» στο μυαλό τους, αλλά ως τέτοιο το αντιμετώπισαν.

Continue reading ««Πολιτικά, αδιάφορος»»

Ματριόσκα και Χρυσά Αγόρια

Matryoshka
Σήμερα, θα φέρω κουκουβάγιες στην Αθήνα!

Αλλά πριν από τις κουκουβάγιες, παρακαλώ πολύ να κάνετε μια βόλτα από το σπιτικό της Κατερίνας (Just K), διότι χάρη στη σημερινή δημοσίευσή της: «Ιστορίες καθημερινής εργασιακής τρέλας #1», ξέθαψα αυτή την παλιά ανάρτηση ¹.

Continue reading «Ματριόσκα και Χρυσά Αγόρια»

Πάμε για… μαλλί;

hair_01
Αγαπητές και αγαπητοί (δεν έχουμε αγαπητούς, ακόμη, στην παρέα και μπορεί και να μην έχουμε ποτέ, αλλά είμαι λαρτζ άνθρωπος, η καλημέρα είναι του Θεού, το ίδιο προφανώς κι η προσφώνηση, ο καλός μύλος όλα τα αλέθει, η ώρα είναι 11:10 και κάτι άλλα, δικά μου!)

Σήμερα θα μιλήσουμε για τα… μαλλιά της κεφαλής μας!
Πολλές κυρίες, κάθε ηλικίας, έχουν εμμονή με το λουκ και τη φροντίδα της κόμης τους, και σχέση εξάρτησης, σχεδόν ερωτική, με το κομμωτήριο. (Τι; Δεν άκουσα; Α, δεν το λέμε πια κομμωτήριο, τρε μπανάλ, το λέμε hair salon. Κάτι σε Zaharoula-Hair-Salon-Koutsourovrahos-κάπου-στα-Greek-synora! Έστω! Εκεί θα τα χαλάσουμε, τώρα;!)

Continue reading «Πάμε για… μαλλί;»