Ματριόσκα και Χρυσά Αγόρια

Matryoshka
Σήμερα, θα φέρω κουκουβάγιες στην Αθήνα!

Αλλά πριν από τις κουκουβάγιες, παρακαλώ πολύ να κάνετε μια βόλτα από το σπιτικό της Κατερίνας (Just K), διότι χάρη στη σημερινή δημοσίευσή της: «Ιστορίες καθημερινής εργασιακής τρέλας #1», ξέθαψα αυτή την παλιά ανάρτηση ¹.

Continue reading «Ματριόσκα και Χρυσά Αγόρια»

Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;

pou_paei_i_agapi

Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει, ρωτά ο στιχουργός και άδει ο αοιδός!
Όπου θέλει πάει, κανέναν δε ρωτά και πίσω δε γυρνά! Αυτό το λέω εγώ.
Με αυτές ακριβώς τις φράσεις ξεκινούσε −πολύ− παλιά (εν έτει 2013) ανάρτησή μου σ’ ένα από τα άλλα ιστολόγιά μου. Όπως βλέπεις, λοιπόν, το ερώτημα είχε τεθεί και στο παρελθόν και ουδείς − ουδεμία − ουδέν μου απάντησε…

Έτσι, τέσσερα χρόνια μετά, βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να επαναλάβω το ερώτημα και ελπίζω, αυτή τη φορά, να μη μ’ αφήσετε να βράζω στην άγνοιά μου −γιατί, ποτέ κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να ξαναθυμηθώ στο μέλλον! (Μοιάζει με απειλή γιατί… είναι απειλή!)

Continue reading «Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;»

Πρώτο κέρασμα!

ProtoKerasma

Καινούργιο σπίτι… και όχι, δεν μπήκα σ’ αυτό «με το δεξί»!
Κάτι το κεφάλι μου που δουλεύει αλλιώς, οπότε το πρώτο βήμα είναι πάντα αριστερό, «σκόρδο – κρεμμύδι» (πάντως, στις παρελάσεις πήγαινα σαν τον Ορέστη Μακρή στον «Μεθύστακα»), στα Stop ελέγχω πρώτα απ’ αριστερά, και ξεκλειδώνω με τ’ αριστερό το χέρι (αν αυτό δεν είναι δυνατό, πιθανότερο είναι να φωνάξω κλειδαρά, παρά να τα καταφέρω με το δεξί!)…
Κάτι που και η γενιά μου έχει ράμματα για τη γούνα της πάλαι ποτέ «κραταιής» Δεξιάς (αλλά και της νυν, της γιαλαντζί, με τίγκα το συντηρητικό σε περιεκτικότητα μεγαλύτερη κι από τα ντολμαδάκια κονσέρβας)… ε, δε θέλω και πολύ, η γυναίκα, να μην το κουλαντρίζω με τίποτα το «άντε, όλα δεξιά να σου πάνε» ή «με το δεξί, καλέ!»

Continue reading «Πρώτο κέρασμα!»