Απορίες και… αλητείες!

apories_cvr

Το «Υστερόγραφο» στο «Δελτίον Θυέλλης #5»

Δηλώνω υπευθύνως ότι αυτή θα είναι η πιο σύντομη (όσον αφορά το γραπτό) δημοσίευση που έχω κάνει ποτέ! (Εντάξει, και κάτι ευχές στα παλαιότερα ιστολόγια ήταν short texts!)

Απορίες

Απορία 1η

Κάποιος να μου απαντήσει υπεύθυνα και με το χέρι στην καρδιά, τι σημαίνει η έκφραση «Καλή Παναγιά».
Θα μπορούσε, εναλλακτικά, η ευχή να ήταν «Κακή Παναγιά»;
Η Παναγιά είναι κύριο ουσιαστικό, σωστά;  «Καλό [κάτι] » είναι ευχή για γιορτή, εποχή ή περίσταση. (Καλό καλοκαίρι. Καλές διακοπές. Καλό φθινόπωρο. Καλό χειμώνα. Καλά Χριστούγεννα. Καλό Πάσχα, ο κακός μας ο καιρός and a Happy New Year!)
Μπορεί, επίσης, να είναι τοπωνύμιο: Καλά Νερά (Μαγνησία), Καλοί Λιμένες (Κρήτη), Κακιά Σκάλα (Αττική), «κακό ζελεδάκι!» (Ψάχνοντας τον Νέμο) –ουπς! Παρασύρθηκα! Το τελευταίο ανήκει σε άλλη κατηγορία!
«Καλή Παναγιά», ξαναρωτώ…τι;!

Continue reading «Απορίες και… αλητείες!»

Δελτίον Θυέλλης #5

Δελτίον Θυέλλης #5

— «Τι νόμισμα έχει η Βουλγαρία;»
— «Λεβ.»
— «Η Ρουμανία;»
— «Λέου.»
— «Λέου–λέου–λέου, τενεκές του πετρελαίου, που λέγαμε και παλαιότερα, οι κρύοι;»
— «Ορίστε;»
— «Τίποτα, κάτι δικά μου… Η Πολωνία;»
— «Ζλότι!»
— «Μηδενίζεσαι!»
— «Ορίστε;»
— «Μηδενίζεσαι, παιδί μου! Μπούρδες λέγεις! Ευρώ έχουν!»
— «Από πότε;»
— «Από τότε που “το καλύτερο βιογραφικό της χώρας” τις ενέταξε στην Ευρωζώνη!»
— «Μα…»
— «Μαντολάτα! Ξεύρεις εσύ και δεν ξεύρει ο Άριστος των Αρίστων, wannabe πρωθυπουργός;»

Continue reading «Δελτίον Θυέλλης #5»

Δελτίον θυέλλης #4

deltion_thyellis_3_cvr

Αδέρφια, νενικήκαμεν! Να δεις, πώς το λένε εις την νεοελληνικήν; Α, ναι! Κερδάμε, κερδάμε!
Δεν ήξερα πώς κι από πού να το πιάσω το σημερινό το γραφτό, καθόσον πολλά και διάφορα τα γεγονότα, αλλά τη βρήκα την άκρη.

Θυμάσαι τα νταούλια; «Εμείς θα βαράμε τα νταούλια κι αυτοί θα χορεύουν!», είχε εξαγγείλει, μεταξύ (πολλών) άλλων, προεκλογικά, ο πρωθυπουργός. Εννοούσε, βεβαίως, τις αγορές. Και, μπορεί οι αγορές να μη χόρεψαν ακριβώς, χορέψαμε όμως εμείς –στο ταψί–, το ίδιο κάνει!
Βλέπεις, οι αγορές δεν είναι εξοικειωμένες με τα νταούλια, ήθελαν κάτι άλλο, πιο φινετσάτο, ίσως ένα Marche Funèbre (Saül, Oratorio HWV 53), του Georg Friedrich Händel ή, πιθανώς, το  Götterdämmerung του Richard Wagner, που όπως και να το κάνεις, είναι πιο ταιριαστά στην περίπτωσή μας ως χώρα. Δεν ξέρω, λέω.

Continue reading «Δελτίον θυέλλης #4»

Γελάς, Ελλάς της αποφοράς;

gelas_ellas

Δελτίον Θυέλλης #3

Δεν είναι ότι θέλω ν’ αγιάσω. Διότι, αν αγιάσω, θα εκτίθενται από λιτανεία σε λιτανεία οι σαγιονάρες μου, το αγαπημένο μου πόντσο (το οποίο έχει ξηλωθεί, βαριέμαι να το μαντάρω κι αφήνει… μαύρο μίλι πίσω, την κλωστή!) και ίσως (ίσως) δυο αυγά που ‘χα βράσει πριν το Πάσχα και ξέμειναν στο ψυγείο.
Ε, όχι!
Πες, όμως, ότι ήθελα. Άνθρωπος είμαι κι εγώ, με πάθη κι αδυναμίες, ποτέ δεν ξέρει κανείς αν και πότε θα καβαλήσει καλάμι. Ε, δεν μ’ αφήνουν! Αυτό, είναι άτιμο πράγμα. Να θέλεις και να μπορείς (λέμε, τώρα) και να μη σ’ αφήνουν (οι) άλλοι.

Γράφεις (σαν άνθρωπος, πάντα) μιαν ανάρτηση, και σου ‘ρχεται η επικαιρότητα και σου κάνει το πρόγραμμα τουβλάκια της Jenga!

Continue reading «Γελάς, Ελλάς της αποφοράς;»