Το κοτόπουλο της τεμπέλας

cooking_01_cvr

Αύγουστος μπήκε (επιτέλους! …Κι από Αύγουστο χειμώνα), κάποιος κόσμος διακοπεύει, κάποιος άλλος κόσμος μένει εντός και το παλεύει με τις ενδοαστικές επιλογές, «η λύση είναι μία, πάμε παραλία» άδει ηδυπαθώς, μέσω ραδιοφώνου, η αοιδός Φρουτιέρα, στο Nammos ακόμη μετρούν τα 10χίλιαρα που εισέπραξαν από την κοινή εμφάνιση Ramazzotti − Ρέμου (κάνε καμιά βόλτα κι από τη σελίδα μας στο facebook να ενημερώνεσαι για κάτι τέτοια κελεπούρια!) και το παρόν ιστολόγιο, σε σύμπραξη με τη γράφουσα, θα αλαφρύνουμε –κι άλλο!– το όποιο «ύφος» μας και θα σου μάθουμε να μαγειρεύεις, εύκολα και γρήγορα, κοτοπουλάκι υγιεινό και νόστιμο. (Κι όμως, όσο απίστευτο κι αν μοιάζει, μπήκε η πρώτη τελεία του κειμένου!)

Η γράφουσα, δεν σου έχει ξεδιπλώσει όλες τις πτυχές και τα ταλέντα της (ένα εξ αυτών, η νοικοκυροσύνη της!), για να μην τρομάξεις και την κάμεις μ’ ελαφρά, αγαπητή αναγνώστρια (κι αγαπητέ αναγνώστη, αν υπάρχεις ως είδος!) Θα τα μάθεις σύν τῷ χρόνῳ, δεν είναι της παρούσης.

Οδηγίες – Προφυλάξεις
Το κειμενάκι −προ κοτόπουλου− θα σε ζορίσει λιγάκι, τόσο ως προς το μέγεθος όσο και ως προς το άσχετον (νομίζεις!) του θέματος.  Στην πορεία θα αποζημιωθείς με πλούσιο, φωτογραφικό υλικό!
ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ

Αυτό το διάστημα (εδώ και ένα μήνα), η γράφουσα είναι εντελώς μόνη, καθότι το παιδί της πλατσουρίζει σε παραλία του νομού, απολαμβάνοντας το πρώτο καλοκαίρι που δεν μετρά τις μέρες μέχρι ν’ ανοίξουν τα σχολεία.
(Εντελώς; Όχι, ακριβώς! Με δύο κύνες, έναν, μετά βίας μετακινούμενο 13χρονο κι έναν αλλοπρόσαλλο κούταβο, δεν το λες και «μοναξιά»!)

Άσχετον με τους κύνας, αλλά σχετικό με το θέμα μας, το γεγονός ότι θα πρέπει να συντρέχουν σοβαροί λόγοι για να μαγειρέψει η γράφουσα:

1 Η μάνα. Να μη μείνει νηστικό το παιδί. Δε λέω, ωραία τα σουβλάκια, αλλά στην περιοχή μας έχουμε, όλα κι όλα, τρία σουβλατζίδικα, εκ των οποίων: το ένα, δεν κάνει ντελίβερι, το δεύτερο είναι χαΐστικο και χρεώνει το σουβλάκι–μινιατούρα με τιμή φιλέτου και το τρίτο θα σου τα φέρει, το λιγότερο σε μία ώρα (αν είσαι τυχερός), θα σου πει ότι «ξέρετε, μας είχε τελειώσει η τυροκαυτερή / το τσένταρ για τις πατάτες / το κοτομπέικον»  (συνήθως, 2 στα 3 απ’ ό,τι έχεις παραγγείλει).

2 Η γυναίκα. Να θέλει να ρίξει γκόμενο −βασιζόμενη στο «η καρδιά του άντρα περνάει από το στομάχι». Δεν πειράζει, αγάπες μου! Και «της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος», άμα το πάρουμε έτσι!
Μία φορά το διέπραξα και ορκίστηκα σε ό,τι είχα όσιο, ιερό και εύκαιρο –εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή– και το οποίο ήταν ένα νεοαποκτηθέν ακριβό ρολόι (υπήρξα και άνθρωπος της ύλης, τι να κάνουμε; Τόσα στραβά κι ανάποδα έχω, σ’ αυτό θα κολλήσουμε;!) ότι δεν θα το ξανακάνω, ποτέ, για κανέναν κι ας μην έσωνα να σχετισθώ ούτε με αρσενικό δρυοκολάπτη – τσικλητάρα!
Έπεσα, βλέπεις, στον χειρότερο τσιγκούνη, από καταβολής κόσμου ή από διασώσεως Νώε. Ήρθε μ’ ένα μπουκάλι κρασί, όλο κι όλο, κι έφαγε… και τις χαρτοπετσέτες! Μετά απ’ αυτό, εξακολουθούσα να θέλω να τον ρίξωॱ από το παράθυρο!

3 Το ένστικτο. Της αυτοσυντήρησης. Όπως, καλή ώρα, αυτό το διάστημα. Μη φανταστείς, είμαι τρισευτυχισμένη με ντομάτα – φέτα (και μπόλικη ρίγανη) ή και τοστ. Ο ιατρός μου, πάλι, όχι. Διότι, λέει, πάει στράφι η αγωγή. Η οποία αγωγή είναι εντελώς ανάγωγη και όχι κορίτσι από σπίτι! Και πας να κάνεις τις εξετάσεις σου και βγαίνουν άλλ’ αντ’ άλλων. Κι αυτά τα άλλ’ αντ’ άλλων τα βλέπει ο ιατρός και θέλει να σκίσει τα πτυχία του, αλλά εγώ δεν θέλω να σκίσει τα πτυχία του, γιατί είναι καλός άνθρωπος κι έχει κοπιάσει για να φτάσει εδώ που έχει φτάσει.
Ομοίως έχεις κοπιάσει κι εσύ να φτάσεις εδώ που έχεις φτάσει και συνταγή για κοτόπουλο δεν έχεις δει ακόμη, μα άλλο τόσο έχω κοπιάσει κι εγώ να βρω τι θα ευχαριστήσει τον ιατρόν, την αγωγή κι εμένα!

Το κοτόπουλο είναι κι αυτό μια κάποια λύσις.

Πριν ξεκινήσουμε, να σου πω ότι, λόγω συνθηκών, το συνοδεύω με βραστά λαχανικά. (Εν προκειμένω, κολοκύθια και καρότα. Θα τα δεις να εμφανίζονται αργότερα, στο έργο.) Τα παραλλάσσω με μπρόκολο, μόνο που αυτό το προσθέτω στο πιάτο και ουχί στο γουόκ, διότι θα γίνει σαν ψιλοκομμένος μαϊντανός. Εσύ, μπορείς να το συνοδεύσεις με πατάτες (ατμού, φούρνου, τηγανιτές), με πουρέ, με ρύζι.

Are you ready? Go!

[Κάνε κλικ στις εικόνες για να τις δεις σε μεγέθυνση].

Ως μη εμπορικό ιστολόγιο, δικαίωμά μου (και γούστο μου και καπέλο μου, ας πούμε) να σου παρουσιάσω τα υλικά που χρησιμοποιώ. (Κάποια, ελάχιστα, γλίτωσαν από τη φωτογράφιση, διότι δυο χέρια έχω μανούλα μ’, πώς να χειριστώ κρεμμύδι – ατμό – κινητό και νοικοκυρίσια επιδεξιότητα;!)

Γενικώς:
• Από το κοτόπουλο, δεν τρώγω παρά το στήθος. Άρα, μ’ αυτό θα δουλέψουμε!
• Σε βουτυράκι, χρησιμοποιώ Lurpak (ανάλατο, με μειωμένα λιπαρά ή με μειωμένα λιπαρά και ελαιόλαδο. Ό,τι από τα δύο βρω στο σούπερ μάρκετ.) Εσύ, βάλε ό,τι σχετικό θέλεις.
• Ως άρτυμα, δεν έλειπε ποτέ από το σπίτι το Carino Κοτόπουλο, αλλά δοκίμασα το Μίγμα Μπαχαρικών και Βοτάνων για Κοτόπουλο «365» (το βρίσκεις σε όλα τα ΑΒ) και μου άρεσε περισσότερο. (Φωτο 1 και 2)
• Όταν είμαι μόνη –καλή ώρα– μαγειρεύω το ένα από τα τρία στήθη της συσκευασίας και η ποσότητα είναι αρκετή για τρία γεύματα (κοίταξε πόσο λεπτό το έχω κόψει και θα καταλάβεις γιατί). (Φωτο 2)
Ειδική μνεία στο μαχαίρι της φωτογραφίας (η θήκη του είναι και ακονιστήρι). Κόβει –οποιοδήποτε– κρέας σαν… βούτυρο! Ειλικρινά, δεν θέλεις να κοπείς με αυτό!
Λεμόνια! Πολλά λεμόνια! Τρία, για το ένα στήθος και όσα τραβάει η ψυχή σου και η γεύση σου για μεγαλύτερη ποσότητα. Αλάτι δεν χρησιμοποιώ καθόλου και, πίστεψέ με, χάρη στο λεμόνι, η απουσία του περνά απαρατήρητη! (Φωτο 3)

[Κάνε κλικ στις εικόνες για να τις δεις σε μεγέθυνση και να διαβάσεις τις λεζάντες].

Μετά το μικρό διάλειμμα για την παρουσίαση του Sous Chef, συνεχίζουμε (μη μας καεί και το φαΐ!)

«Μαγικά» εργαλεία κουζίνας και σκεύος: πολύ κοφτερό (όχι με δοντάκια) μαχαίρι κουζίνας, σπάτουλα σιλικόνης, γουόκ.

[Κάνε κλικ στις εικόνες για να τις δεις σε μεγέθυνση και να διαβάσεις τις λεζάντες].

• Στο γουόκ, ζεσταίνω σε πολύ δυνατή φωτιά, 1 κοφτή κουταλιά σούπας (περίπου 20 γραμμάρια)  Lurpak και 1–2 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο.
• Αμέσως μόλις ζεσταθούν καλά, βάζω το κοτόπουλο και το αφήνω ίσα να ροδίσει (να πάρει χρώμα) από κάθε πλευρά, γυρίζοντας με τη σπάτουλα.
• Έχω έτοιμο, ψιλοκομμένο κρεμμύδι (περίπου μισό φλιτζάνι για την ποσότητα αυτή) και το προσθέτω.
• Χαμηλώνω λίγο τη θερμοκρασία. (Για παράδειγμα, τα «μάτια» της κουζίνας μου έχουν διαβάθμιση από 0 έως 9. Από το 9, λοιπόν, χαμηλώνω στο 6).
• Περιμένω μέχρι να ψιλοκαραμελώσει το κρεμμύδι και προσθέτω λίγο λεμόνι (έχω ήδη στείψει* τα 3 λεμονάκια της φωτο, στον λεμονοτσίφτη!), και μπόλικο μίγμα μπαχαρικών (βάζεις όσο θέλεις) ενώ γυρίζω τα −ας τα πούμε− φιλετίνια του κοτόπουλου, με τη σπάτουλα (Φωτο – Βήμα 4)
• Ρίχνω το υπόλοιπο λεμόνι και χαμηλώνω πολύ το μάτι. (Στη δική μου κουζίνα, στο 2.) Προσθέτω λίγο νερό (περίπου 1/2 φλιτζάνι) και τ’ αφήνω να σιγοβράσει. (Φωτο – Βήμα 5)
Στο διάστημα που μεσολαβεί, δεν μπαίνω facebook / twitter / messenger, δεν βγάζω selfies, δεν κυνηγάω τον Sous Chef, δεν λύνω σταυρόλεξο, και γενικότερα, δεν ασχολούμαι με… αλλότρια!
Παρακολουθώ το φαγάκι μου (γιατί αν «αρπάξει» θα μείνω νηστική) και αν χρειαστεί, προσθέτω λίγο νερό (με το μάτι. Σημασία έχει να είναι το φαγητό ζουμερό, αλλά σε καμία περίπτωση να μην «κολυμπά» στα υγρά).
• Μετά από 12′–15′, χαμηλώνω το μάτι της κουζίνας στο 1, προσθέτω τα (ήδη βρασμένα) λαχανικά (κολοκύθια και καρότα), μπόλικο πιπέρι και (όσο θέλω) ψιλοκομμένο μαϊντανό. (Φωτο – Βήμα 6)
• Τα αφήνω 6′–10′ και σερβίρω.

[Κάνε κλικ στις εικόνες για να τις δεις σε μεγέθυνση και να διαβάσεις τις λεζάντες].

Παραλλαγή (άνευ φωτογραφικού υλικού)

Θα χρειαστούν, ακόμη, τα εξής υλικά:

• 1 επιπλέον φιλέτο στήθος κοτόπουλου
•  2 επιπλέον λεμόνια
• 1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα
• 3/4 από ένα ποτηράκι κρασιού, λευκό, ξηρό κρασί

Σε αυτή την παραλλαγή, ακολουθώ τα  βήματα της βασικής συνταγής, μέχρι εκεί που αφήνω λιγάκι να ψιλοκαραμελώσει το κρεμμύδι.
[Στο μεταξύ, έχω αναμείξει (για τέτοιες περιπτώσεις, χρησιμοποιώ το speedy chopper της Tupperware) το χυμό των λεμονιών, τη μουστάρδα και τα μπαχαρικά.]
«Σβήνω» με το λευκό κρασί και 2′–3′ μετά, προσθέτω το μίγμα λεμονιού–μουστάρδας–μπαχαρικών.
Και ξανά… τα υπόλοιπα βήματα είναι τα ίδια με της βασικής συνταγής.
Δεν προτείνω τις… βρασταδούρες – λαχανικά που χρησιμοποίησα πριν, αλλά μία από τις γαρνιτούρες που έχω ήδη αναφέρει.

Ουδεμία δυσκολία, 35′–40′ λεπτά (και πολλά γράφω) διαρκεί η όλη διαδικασία, από τη στιγμή που θα αρχίσεις να φιλετάρεις το κοτόπουλο μέχρι… το πιάτο σου! (Αν φτιάξεις μεγαλύτερη ποσότητα, θα χρειαστείς λίγο χρόνο παραπάνω).

Bon Appétit… και χαιρετισμούς στα κοτόπουλα!
chicken_escape

 


Πάμε να ξεκαθαρίσουμε μερικά ορθογραφικά, καθότι και εκεί την έχω την πιστολιά μου, αν έχεις καταλάβει!
Μείγμα
Το μείγμα γράφεται με –ει–, αλλά εδώ, εξ ανάγκης, κράτησα την ορθογραφία της συσκευασίας του «Μίγματος Μπαχαρικών και Βοτάνων».
• με –ει– όλα τα θέματα μειγ– και μειξ– : αναμειγνύω, ανάμειξη, ανέμειξα, μείγμα, μείξη
• με –ι– τα υπόλοιπα: ανάμικτος, αναμίχθηκα, αναμεμιγμένος, μικτός, επιμιξία, αιμομίκτης, μιγάς, αμιγής, φύρδην μίγδην.

⇒ Στείβω
Προτιμώ την (ορθότερη) γραφή «στείβω»
στείβω < αρχαίο ελληνικό ρήμα στείβω = συμπιέζω
Παράγωγες λέξεις: στειμμένος–η–ο, στείψιμο, λεμονοστείφτης κ.ά.
στίβω < αρχαία ελληνική στείβω. Η γραφή με –ι– προέκυψε από μετάπτωση (μηδενισμένη βαθμίδα) του αρχαιοελληνικού ρήματος.
Παράγωγες λέξεις: στίβος, στιβαρός κ.λπ.
στύβω < αρχαία ελληνική στείβω. Η (λανθασμένη) γραφή με –υ– προέκυψε από παρετυμολογία: < αρχαίο ελληνικό ρήμα στύφω = συστέλλω, σουφρώνω τα χείλη επειδή δοκίμασα κάτι στυφό = κάτι που προκαλεί προκαλεί παροδική ξηρότητα.

19 thoughts on “Το κοτόπουλο της τεμπέλας

  1. Αχαχαχαχαααααααααααααα! (η άμοιρη!) 😀
    Ξέρεις τι θα πει να είσαι χορτοφάγος και να διαβάζεις συνταγές κρεάτων και αυτό όχι από μαζοχισμό αλλά από συμπάθεια, ευγένεια, καλοσύνη, κατανόηση, ενδιαφέρον, περιέργεια και ναι καλέ, από αγάπη;;;;;; ❤
    Γιατί μπορεί το θέμα να με αφήνει αδιάφορη αλλά το χιούμορ μου, λόγω χορτοφαγίας δεν έχει χαθεί!
    Τη «πιστολιά» όμως με τη γραφή την έχει και η αφεντιά μου, σ’ αυτό είμαι μαζί σου! 😉
    Το σκυλάκι- σεφ, μου θύμισε της μάνας μου και είναι ένας-μια γλύκα!

    Διακοπές δεν έχει καθόλου φέτος, εκτός σπιτιού εννοώ; :- P

    ΑΦιλάκια με συμπάθεια, ευγένεια, καλοσύνη, κατανόηση κλπ κλπ κλπ!! 🙂 ❤ 😛

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Στεφανία μου,
      Ούτε εγώ «ψυχοπαραδίνω» για το κρέας, αλλά δεν το έχω αποκλείσει από τη διατροφή μου (ίσως επειδή είμαι φαν της μεσογειακής διατροφής. Επίσης, είμαι υπέρ του ότι «η μονομέρεια είναι κακό πράγμα», σε κάθε επίπεδο και διάσταση).

      Όχι, διακοπές δεν έχει! Ούτε πέρσι είχε, αλλά δεν με ενοχλεί, άλλωστε είμαι… ορεσίβια!

      Ο Sous Chef είναι ο Ερνέστο (ο… κούταβος, που αναφέρω στο κείμενο), μεγάλη «μούρη»!

      Καλημέρα φωτεινή 🌞 και… αεράτη 🌬
      Φιλάκια πολλά❣

      ΥΓ. Αφιερωμένη σε «ειδική διασκευή»!!! ☺

      Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μετά, γελούσα κι εγώ! Αλλά τη βραδιά του «γεγονότος» και μερικές μέρες μετά, έβραζα πιο πολύ κι από τις κατσαρόλες μου!

      Είναι πανεύκολη και γρήγορη! (Ο πατέρας−μάγειρας, βέβαια, μπορεί να μας… κοπανήσει!)

      Να είσαι καλά, Γιούλη μου❣

      Μου αρέσει!

  2. Ααααααααααααααααααχ…
    Κοτόπουλο!
    Τι μου θύμισες τώρα…
    Τις κότες και τα αβγά μου στο παλιό μου βλογ.
    Ας είναι, δεν θα σταθώ σ’ αυτό.
    Θα σταθώ στο λευκό τεριέ των Δυτικών Χάιλαντς.
    Ή δεν είναι τέτοιο και απλώς κάνουν τα μάτια μου Γουέστι;
    Πόσο υπέροχος είναι!
    Είναι ο 13χρονος ή ο αλλοπρόσαλλος κούταβος; Αν και έτσι που τον βλέπω, μάλλον ο κούταβος είναι…
    Ένυγουέη, η συνταγή για το πουλερικό, φαίνεται να είναι εύκολη και, μάλλον, θα την δοκιμάσω, αν και δεν έχω γουόκ, αλλά αυτό φαντάζει να μην είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα.
    Λέω να κάμω τη βερσιόν με τη μουστάρδα…
    Επίσης, θα το κάμω με φιλέτα μπουτακίων, καθώς δεν μου αρέσει το στήθος κοτόπουλου.
    Σ’ αυτό το σημείο να πω ότι εμείς έχουμε ένα δίκιλο Γιορκσάιρ, τον Σήφη, και όπως ήδη γνωρίζεις, οσονούπω, θα έχουμε κι ένα κουτάβι, απόγονο του Σήφη.
    Εν τω μεταξύ, έχω εκπληκτική συνταγή, η οποία φέρει την ονομασία «τυρόπιτα της τεμπέλας» και εφόσον το επιτρέπει η αγωγή που σου έχει συστήσει ο θεράπων ιατρός σου, μη διστάσεις να μου τη ζητήσεις. Μου την έδωσε η φίλη μου η Μαίρη (δεν την ξέρεις), που της την έδωσε μια φίλη της μητέρας της, της η κυρία Βίκυ (δεν την ξέρω) και την έχω φτιάξει (την τυρόπιτα) και είναι πολύ ωραία και έχει αρέσει σε όλους τους φίλους και γνωστούς που την έχουν δοκιμάσει κατά καιρούς.
    Από την άλλη ο γιος μου, ήθελε πολύ ένα Γουέστι, αλλά δεν του έκατσε, διότι του χάρισαν κι εκείνου ένα Γιορκσάιρ, τον Μάρκο, που έχει σύνδρομο αποχωρισμού και όταν φεύγουν ο γιος μου και η καλή του για τις δουλειές τους, ξεσηκώνει όλο το νομό με τα γαβγίσματά του, οπότε μου τον φέρνουν στο σπίτι μου και κάνω ντογκ σίτινγκ! Αλλά, λέω «δεν πειράζει, δουλίτσα να υπάρχει κι ας κρατάω και τον Μάρκο»! Άρα, θα έχω τρία Γιορκσάιρ στο σύνολο!
    Ευτυχώς που τρώνε μόνο από 40 γραμμάρια ξηρά τροφή ημερησίως, αλλιώς θα ήταν δύσκολο να αντεπεξέλθουμε οικονομικώς.
    Πάντως, άμα θέλεις τη συνταγή για την τυρόπιτα, πες μου και θα σου την γράψω εδώ, στον χώρο των σχολίων!
    Τελειώνοντας, να πω ότι το φωτογραφικό υλικό ήτο πολύ κατατοπιστικό και η παράγραφος με την ορθογραφία, πολύ διαφωτιστική!
    Καλό βράδυ και φιλιά στη μουσούδα του κούταβου, αλλά και του 13χρονου!

    ΥΓ. Συμπάθαμε για το πήγαινε-έλα του σχολίου από το ένα θέμα στο άλλο, αλλά είναι σύμπτωμα της μεγάλης ζέστης, που έχει έρθει και πάλι, από χθες τη νύχτα, στο ειδυλλιακό Άργος!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μ’ αρέσει το πήγαιν−έλα του σχολίου!❤

      Ο… Sous Chef είναι πράγματι Γουέστι, είναι 6 1/2 μηνών και τώρα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου! Γενικώς, ή θα έχει τον αμάζευτο ή θα κοιμάται μακαρίως! (Επίσης, έχει αδυναμία σε κάτι λαμπάδες που έχουν ξεμείνει από το 2ο γάμο μου; Από τη βάφτιση του παιδιού μου; Δεν ξέρω! Κι εγώ, τώρα τις πήρα χαμπάρι). Προσφάτως απέκτησα (αποκτήσαμε, μάλλον…) instagram κι εκεί μπορείς να τον δεις από 3 μηνών (που ήρθε στο σπίτι) μέχρι και σήμερα!

      O Σήφης σου, νομίζω ότι είχε κάποτε δικό του ιστολόγιο;

      Δεν τρέχει τίποτα που δεν έχεις γουόκ, γίνεται μια χαρά και σε τηγάνι, αρκεί να ‘χει λίγο… μπόι, επειδή προστίθενται τα υγρά.

      Έχω κι εγώ μια συνταγή εύκολης τυρόπιτας που, επίσης την έχω ονομάσει «τυρόπιτα της τεμπέλας» αλλά οτιδήποτε σε τυρόπιτα το θέλω (το θέλω, το θέλω!) Μπορώ να κάνω αλλαγές στα τυριά, επομένως δεν υπάρχει πρόβλημα!
      Άλλωστε, όπως αναφέρω και στο… αναλυτικό (λέμε, τώρα) βιογραφικό (το οποίον, παρεμπιπτόντως, ενημέρωσα σήμερα), μπορεί κανείς να με τουμπάρει με μια τυρόπιτα!
      Αναμένω συνταγή, λοιπόν!

      Άφησα τελευταία τα «αυγά» σου. Μου λείπουν, αλλά ευτυχώς, δίνεις το «παρών», η Αρτίστα, στο νέο ιστολόγιό σου!

      Τους ασπασμούς μου! ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Είναι τέλειος ο κούταβος! Έχουμε κάτι κεριά περίσσεμα, άμα θέλει να του τα στείλω.
        Ο Σήφης είχε ιστολόγιο, αλλά του απαγόρευσα να κάνει πλέον ποστ, διότι είχε πάρει μεγάλη δημοσιότητα και όλο αυτό δεν του έκανε καλό. Διότι δεν έφτανε που ήταν σνομπ, καβάλησε και το καλάμι λόγω αναγνωρισιμότητας, οπότε τον σταμάτησα από το βλόγινγκ.
        Στο θέμα μας τώρα.
        Η συνταγή της τυρόπιτας της τεμπέλας.

        Υλικά:
        ½ κιλό φέτα τριμμένη
        1 γιαούρτι
        1 ποτήρι του νερού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
        1 βιτάμ σοφτ
        4 αβγά
        Πιπέρι
        Δυόσμος (προαιρετικά)
        Σουσάμι

        Εκτέλεση:
        Πετάω το βούτυρο σε ένα μπολ, το χτυπάω με το μίξερ και ρίχνω το γιαούρτι και το αλεύρι. Μετά ρίχνω τα αβγά. Ρίχνω και τα τυριά, πιπέρι, δυόσμο (προαιρετικά), αναδεύω και το πετάω σ’ ένα πυρέξ, που το έχω βουτυρώσει πρώτα. Πασπαλίζω με σουσάμι, το βάζω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς και το ψήνω για 45 λεπτά, σε φούρνο που δεν διαθέτει αέρα, διότι διαθέτω παλαιού τύπου κουζίνα.

        Καλή επιτυχία!

        Καλό Σαββατοκύριακο!

        Κίσιζ Αναστασία!

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Μόλις φάει τις λαμπάδες θα σε ενημερώσω! (Έχω κάτι ρεσώ σιτρονέλας, τα οποία τα… φλερτάρει επικίνδυνα! Έχω και κάτι άλλα, αρωματικά, με κανέλα, βανίλια, κι άλλα μυρωδικά, αλλά του προκαλούν φτέρνισμα!)
          Κρίμα για το ιστολόγιο του Σήφη, θα σου ζητούσα το link να τον ακολουθήσω…

          Α! Η τυρόπιτα της τεμπέλας είναι αυτή που ξέρω κι εγώ, με τις εξής παραλλαγές!
          α) Αντί σουσαμιού (το οποίο, πάντως, μ’ αρέσει πολύ!) βάζω τριμμένη φρυγανιά (απλώνω λίγη κάτω στο πυρίμαχο και περισσότερη από πάνω).
          β) Με δυόσμο δεν έχω δοκιμάσει, συνήθως τρίβω λίγο μοσχοκάρυδο. Του πάει πολύ.
          (β-1) Μια παλιά συνάδελφος έβαζε φρέσκο κρεμμυδάκι και ζαμπόν, πολύ ψιλοκομμένα).
          γ) Στον φούρνο με αέρα προθερμαίνω στους 180 και το ψήνω κι εγώ, γύρω στα 40’−45′ !

          Σ’ευχαριστώ πολύ❣
          Τους ασπασμούς μου!

          Μου αρέσει!

          1. Δεν ξέρω αν είναι καλύτερα να που τρώει τα κεριά, από τα καλώδια που έτρωγε ο Σήφης.
            Στο παρά πέντε γλύτωσε από ηλεκτροπληξία! Δούλεψε σωστά το ρελέ διαφυγής! Βλέπεις δεν το είχαμε αντιληφθεί, διότι το έκανε στα μουλωχτά!
            Εννοείται ότι μαζέψαμε τότε όλα τα καλώδια που τυχόν τα έφτανε και ευτυχώς τα έχουμε ακόμα μαζεμένα, διότι μπορεί και το κουτάβι που περιμένουμε να έχει τις ίδιες συμπεριφορές με τον μπαμπά του!
            Το βλογ του Σήφη είναι ανοιχτό για το κοινό, αν θέλεις να μπεις να χαζέψεις. Η διεύθυνση είναι: http://odoskapetansifi.blogspot.gr/
            Αλλά, νομίζω την ξέρεις από τότε που είχες ένα βλογ Μελάνι ή κάπως έτσι, δεν θυμάμαι με ένα άβαταρ με μια κυρία σε ροζ φόντο, όμως μπορεί να κάνω και λάθος…
            Καλέ αλίμονο! Τι ευχαριστείς; Οι συνταγές είναι για να κυκλοφορούν!

            Αρέσει σε 1 άτομο

            1. Κι αυτός τρώει καλώδια! «Ευτυχώς» [;] ξεκίνησε με εκείνο, του internet! Μουλωχτά το κάνει κι ο Ερνέστο, μη νομίζεις… Το κακό είναι ότι δεν μπορώ να τα μαζέψω περισσότερο απ’ όσο τα έχω. Βέβαια, με έχει (ψιλο)φοβηθεί το μάτι του και δείχνει να μην τα προτιμά (προς το παρόν).

              Ευχαριστώ πολύ για το link στο ιστολόγιο του Σήφη! Θυμόμουν ότι τον (παρ)ακολουθούσα, αλλά όχι και ποιου ιστολογίοιυ (μου) εποχή! (Παρεμπιπτόντως, ο πλήρης κατάλογος της διαδικτυακής παρουσίας μου, στη «Γνωριμία»).

              Ευχαριστώ (και) για τις νεότερες πληροφορίες και το σχόλιο και την παρουσία… και όλα!
              Τους ασπασμούς μου!

              Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Μόλις σερβίρεις έφτασα!!!
    Πολύ του γούστου μου αυτό το κοτόπουλο, αλλά όχι η παραλλαγή, αφού ενώ ξετινάζω τη λεμονιά μια και χρησιμοποιώ γενικά πολύ λεμόνι, τη μουστάρδα την απεχθάνομαι και για κρασί δεν τρελαίνομαι…
    Πολύ τη χάρηκα την ανάρτηση και γέλασα και χόρτασα και μορφώθηκα!
    Α και από τα μπαχαρικά θα έκοβα…δηλαδή θα έβαζα μόνο ριγανούλα, που την τιμάμε σε τούτο το σπίτι με το παραπάνω και όχι το μείγμα-μίγμα ! Είμαι περίεργη λέμε!
    Και μου έδωσες και ιδέα…να καταθέσω κάποια στιγμή το πόσο πρωτόγονη και ουγκ είμαι σχετικά με τις γεύσεις, που δε δοκιμάζω τίποτα αν δεν ξέρω όλα τα υλικά κι αν δω τυρί έγινα καπνός…..άσε!
    Να με καλέσεις για φαγητό και να κάνεις χαρακίρι με το μαχαίρι το καλά ακονισμένο, ή να με δολοφονήσεις για να γλιτώσεις…να μη σου δίνω ιδέες όμως!
    Φιλιά πολλά και καλή μας όρεξη!

    ΥΓ: Ο Sous Chef όλα τα λεφτά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μαρία μου,
      Εμένα μου αρέσει και η μουστάρδα και το κρασί και τα λεμόνια (σε βαθμό… κακουργήματος).
      Τρελαίνομαι, επίσης, για τη ρίγανη αλλά και για όλα, σχεδόν, τα μπαχαρικά. Το συγκεκριμένο δε μίγμα−μείγμα έχει, ως επί το πλείστον: πιπέρι, μπούκοβο, κρεμμύδι, ρίγανη.

      Γιατί, πουλάκι μου, τέτοιο μίσος με το καημένο τυράκι;!

      Ο Sous Chef είναι άλλο πράγμα! Όπως έγραψα πιο πάνω και στην Αρτίστα, μπορείς να τον… καμαρώσεις στο (καινούργιο κοσκινάκι) instagram.

      Καλή μας όρεξη (όταν…)
      Καλό σου βράδυ, Μαρία μου! Φιλιά πολλά❣

      Μου αρέσει!

  4. Αναστασία μου, πολύ ωραίες συνταγές για κοτοπουλάκι. Γραμμένες νομίζω ειδικά για μένα που έχω ένα θεματάκι με την κουζίνα και βαριέμαι εύκολα. Για τραπέζωμα πάντως είμαι κι εγώ μέσα. Ρίξε σήμα κι έρχομαι σούμπιτη. Θα φέρω κρασί αλλά υπόσχομαι να μη φάω τις χαρτοπετσέτες! Χα, χα. Κούκλος ο Sous Chef!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Με τις συγκεκριμένες δεν θα έχεις θεματάκι! 😉
      Κράτα και τη συνταγή για την «τυρόπιτα της τεμπέλας» που δίνει πιο πάνω η Αρτίστα, γιατί κι αυτή είναι εύκολη, φτιάχνεται άκοπα, γρήγορα και γίνεται ανάρπαστη!

      Με φοβάμαι στο τραπέζωμα. Νεότερη, ήμουν μάλλον πιο προκομμένη. Τώρα, μια φορά ήρθαν επτά άτομα σπίτι για καφέ κι οι μισοί έφτιαξαν το δικό τους… μόνοι τους!

      Α! Ο Sous Chef ευχαριστεί❣

      Μου αρέσει!

  5. Ωραία η συνταγή-δεν έχω γουόκ όμως!
    Η παραλλαγή κρατιέται πάραυτα !Θα τη φτιάξω στη Γιούλη ☺

    Να σου πω ότι από το κοτόπουλο κι εγώ προτιμώ το στήθος, αφού είναι το τμήμα εκείνο που έχει την πιο καθαρή πρωτεΐνη (κατάλοιπα από την εποχή που ασχολούμουν με τα βάρη, οπότε η διατροφή μου ήταν ως επί το πλείστον περισσότερο πρωτεϊνική και μάλιστα με αυστηρό πρόγραμμα! Ευτυχώς ξεπέρασα την τρέλα, κάτι λίγα κατάλοιπα όμως έμειναν ☺! Τώρα είμαι …φυσιολογική! χοχο εδώ γελάνε! )

    Το δικό μου τεμπέλικο κοτόπουλο είναι ακόμα πιο τεμπέλικο: Πετάω μέσα σε μία σακούλα ψησίματος τα στήθια (εδώ φάτσα που βγάζει γλώσσα παρακαλώ!) ροδέλες φρέσκιας τομάτας -από τον κήπο μου- μπόλικο θυμάρι και πιπέρι, ραντίζω με μπαλσάμικο και μόνο με λίγο νεράκι, άνευ λαδιού, κλείνω τη σακούλα , την τρυπάω και ψήνεται κρατώντας έτσι πολύ ζουμερό το κοτοπουλάκι μου, ενώ εγώ ξεσκονίζω, σιδερώνω ή πετάω τα σκουπίδια , χωρίς να είμαι από πάνω του δηλαδή!

    Οι κανόνες ορθογραφίας στο τέλος με έλιωσαν! Να σου πω ότι παρ’ ότι τους γνωρίζω, όταν αναφέρομαι στις μεικτές τεχνικές, που χρησιμοποιώ στο εργαστήρι μου, το γράφω με ει. Το είχα ψάξει και είχα βρει ότι και οι δύο γραφές ισχύουν. Και το word βγάζει σωστά και τα δύο ( αν κι αυτό δεν λέει κάτι).

    Πολλά φιλιά 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δεν πειράζει που δεν έχεις γουόκ! Κι ένα βαθουλό τηγάνι, μια χαρά την κάνει τη δουλειά του!

      Πολύ μου άρεσε η συνταγή σου! Θυμάρι να αγοράσω πάραυτα, ντομάτες δεν μου λείπουν (τι καλά να φυτέψω κι εγώ… αλλά φοβάμαι ότι θα μαραζώσουν! Δεν ξέρω, όσο μ’ αρέσουν τ’ άνθη και τα φυτά τόσο «ξυλοχέρα» είμαι στη φροντίδα τους… Κρίμα, δεν πήρα από τη γιαγιά μου που, και κουκούτσι να φύτευε, φύτρωνε!)

      Ισχύουν, βεβαίως, αλλά είπαμε: είμαι πυροβολημένο!
      Καλά κάνει στο συγκεκριμένο θέμα το Word, γενικότερα όμως, θέλει… προσοχή (μαθαίνω ότι έχει εκθέσει κόσμο, κατά καιρούς, το «διορθωτήρι» του!)

      Πολλά φιλιά! 💕
      (Ξαναεύχομαι) Καλή εβδομάδα, όσο το δυνατόν πιο «ανεκτή»; «Δροσερή»;
      Σου στέλνω σταγονίτσες δροσιάς!💦

      Μου αρέσει!

  6. υπεροχο κειμενο το λατρεψα…και μιας και εχουμε θεματακια με διατροφη μη παχυνει η 45 κιλα που φυσαει και τη παιρνει ο αγερας, το κοτοπουλακι ειναι απο τα αγαπημενα μου γιατι δε παχαινει το καψερο…ωραιες και οι δυο συνταγες (αδυναμια στη μουσταρδα) θα τις δοκιμασω….πολλα φιλιααα..

    Αρέσει σε 1 άτομο

Πες κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s