Απορίες και… αλητείες!

apories_cvr

Το «Υστερόγραφο» στο «Δελτίον Θυέλλης #5»

Δηλώνω υπευθύνως ότι αυτή θα είναι η πιο σύντομη (όσον αφορά το γραπτό) δημοσίευση που έχω κάνει ποτέ! (Εντάξει, και κάτι ευχές στα παλαιότερα ιστολόγια ήταν short texts!)

Απορίες

Απορία 1η

Κάποιος να μου απαντήσει υπεύθυνα και με το χέρι στην καρδιά, τι σημαίνει η έκφραση «Καλή Παναγιά».
Θα μπορούσε, εναλλακτικά, η ευχή να ήταν «Κακή Παναγιά»;
Η Παναγιά είναι κύριο ουσιαστικό, σωστά;  «Καλό [κάτι] » είναι ευχή για γιορτή, εποχή ή περίσταση. (Καλό καλοκαίρι. Καλές διακοπές. Καλό φθινόπωρο. Καλό χειμώνα. Καλά Χριστούγεννα. Καλό Πάσχα, ο κακός μας ο καιρός and a Happy New Year!)
Μπορεί, επίσης, να είναι τοπωνύμιο: Καλά Νερά (Μαγνησία), Καλοί Λιμένες (Κρήτη), Κακιά Σκάλα (Αττική), «κακό ζελεδάκι!» (Ψάχνοντας τον Νέμο) –ουπς! Παρασύρθηκα! Το τελευταίο ανήκει σε άλλη κατηγορία!
«Καλή Παναγιά», ξαναρωτώ…τι;!

Continue reading «Απορίες και… αλητείες!»

Δελτίον Θυέλλης #5

Δελτίον Θυέλλης #5

— «Τι νόμισμα έχει η Βουλγαρία;»
— «Λεβ.»
— «Η Ρουμανία;»
— «Λέου.»
— «Λέου–λέου–λέου, τενεκές του πετρελαίου, που λέγαμε και παλαιότερα, οι κρύοι;»
— «Ορίστε;»
— «Τίποτα, κάτι δικά μου… Η Πολωνία;»
— «Ζλότι!»
— «Μηδενίζεσαι!»
— «Ορίστε;»
— «Μηδενίζεσαι, παιδί μου! Μπούρδες λέγεις! Ευρώ έχουν!»
— «Από πότε;»
— «Από τότε που “το καλύτερο βιογραφικό της χώρας” τις ενέταξε στην Ευρωζώνη!»
— «Μα…»
— «Μαντολάτα! Ξεύρεις εσύ και δεν ξεύρει ο Άριστος των Αρίστων, wannabe πρωθυπουργός;»

Continue reading «Δελτίον Θυέλλης #5»

Ένα ψάρι που δεν το έλεγαν Γουάντα

ena-psari-pou-den-to-elegan-wanda

Τα ψάρια τ’ αγαπούσα πάντα. Θυμάμαι με νοσταλγία τις κυριακάτικες βόλτες στον Κήπο (στον Εθνικό Κήπο, ντε!), να κρατάω σφιχτά το χέρι του πατέρα μου και να κολλάω ώρα πολλή στις λιμνούλες με τα χρυσόψαρα και τους γυρίνους (κάποιοι, πάντως, έλεγαν πως ήταν βδέλλες).

Για να μου πάρουν ψάρι, ούτε λόγος. Δεν συγκινούνταν ούτε όταν ακκιζόμουν, άδοντας «Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα». Μου ‘μεινε, λοιπόν, ένας καημός που με τον καιρό πήγε και κρύφτηκε σε μιαν άκρη. Αποκοιμήθηκε, ξεχάστηκε…

Continue reading «Ένα ψάρι που δεν το έλεγαν Γουάντα»

Ο πιο καλός ο μαθητής κρατάει τη σημαία;

simaia_cvr

Το σύνηθες είναι, τη σημαία να κρατά στις παρελάσεις ως «σημαιοφόρος του σχολείου», η μαθήτρια ή ο μαθητής με την υψηλότερη βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, γίνεται κλήρωση. (Είδες τι μαθαίνεις; Σκέτη εγκυκλοπαίδεια το παρόν ιστολόγιο!)
Ενίοτε, λοιπόν, «ο πιο καλός ο μαθητής» συγκεντρώνει την υψηλότερο βαθμολογία. Αλλά όχι πάντα.

Η υψηλή βαθμολογία είναι συνισταμένη διαφόρων παραγόντων, όπως:

• πολύ διάβασμα (πότισμα–λίπασμα τακτικά, ψέκασμα για τη μελίγκρα, όχι πολύ φως)
• μεγάλη γλώσσα (μακριά, πλατιά, ακούραστη)
• πολλά σκονάκια –και αρκετό θράσος για να μη συλληφθεί ο «άριστος»ॱ για θυμήσου τι έπαθε ο υιός Σαμαρά! (Ή, για να ακριβολογώ, ο υιός Σαμαρά δεν έπαθε απολύτως τίποτα! Η καθηγήτρια που τον συνέλαβε, όμως…)
• φορτικοί γονείς

(Γιατί δεν συμπεριέλαβα το μυαλό; Την ευφυία; Θα το δούμε αργότερα).

Continue reading «Ο πιο καλός ο μαθητής κρατάει τη σημαία;»