Αχ, Βιολέτα! #5

violeta_new_05

Σύνδεση με το προηγούμενο

Πάνω που πήγαινε να μπει το νερό στ’ αυλάκι (η Βιολέτα Χάνου, παρόλες τις αντιρρήσεις, μάλλον θα μεταβαπτιζόταν σε Βίλυ Χουζούρη), πάτησε πόδι ο, μέχρι πρότινος, χαρούμενος παππούς (που τώρα, μόνο χαρούμενος δεν ήταν, καθώς είχε υψώσει φωνή κι ορθώσει ανάστημα) απαιτώντας από τον Περικεντέ να καμπουλευτεί τον αμπά νυμφευθεί τη Βιολέτα δόξῃ καὶ τιμῇ, με αποτέλεσμα την πρόκληση αλυσιδωτών αντιδράσεων (δυο νοματαίοι ξεροί, δυο μανάδες –μητέρα Βιολέτας και μητέρα μητέρας Βιολέτας– σε υστερία, δυο καράβια τσακισμένα απ’ τον ίδιο βράχο, μια Μέλπω να ‘χει πάρει την κατάσταση εντελώς στα χέρια της κι ένας Κουμάσης σε ρόλο Ισαάκ, μόνο που ακόμη δεν το ‘ξερε).
► Όλες οι Βιολέτες –κατηγορία μόνες τους− μαζεμένες εδώ.

«Να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί…»

Για να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας, ο Τόλης Κουμάσης, ο Ρένος Λιγούρης και ο Λώρης Μπεγλέρης, οι… τρεις καμπαλέρος του Φραμπαλά, του περιοδικού χάρη στο οποίο η Βιολέτα πραγματοποίησε τη φωτογράφιση που έφερε τη ζωή της τούμπα, δεν μας άφησαν τις καλύτερες των εντυπώσεων στην πρώτη γνωριμία μας μαζί τους.
Στην πορεία, βέβαια, Λιγούρης και Μπεγλέρης έμειναν στα μετόπισθεν, ενώ ο Κουμάσης εμφανίζεται σε ρόλο… μαϊντανού, καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι είναι ο «εξ απορρήτων» (η ορντινάτσα, ούτως ειπείν) του Περικεντέ!

Ο Φραμπαλάς, ως έντυπο, υπήρξε ο πρόδρομος των λαϊφστάιλ περιοδικών που ξεφύτρωναν σα βασιλικός στη γλάστρα, κυρίως μετά την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μπορεί, αρχικώς, τα γραφεία του να έδιναν την εντύπωση παρακμιακής καντίνας, μα όταν ανέλαβε ο Περικεντές, όλα άλλαξαν άρδην.

Τα τρία… αγόρια, ήταν ό,τι ακριβώς υποδήλωνε το επώνυμό τους: ο Λιγούρης δεν άφηνε απείραχτο –κι άλλο τόσο, βέβαια, δε σταύρωνε– θηλυκό κουνούπι, ο Μπεγλέρης ήταν κουμαρτζής –και αλογομούρης– και ο Κουμάσης… μεγάλο μούτρο!
Σε ποιον, λοιπόν, θα έδινε «εξουσίες» ο Περικεντές; Ποιος θα καθάριζε για πάρτη του «αφεντικού»; Ποιος θα ξέβγαζε τα λερωμένα τ’ άπλυτα τα παραπεταμένα;

[Κάπου εδώ, τους βρίσκουμε όλους στην παρούσα φάση της ιστορίας μας. Τι θα επακολουθούσε;]

Έτσι, τῇ φροντίδι του Προέδρου, ο Φραμπαλάς θ’ αναβαθμιζόταν, αρχής γενομένης από τα γραφεία του που μετακόμισαν σε πολύ «in» περιοχή και εν συνεχεία, με την ανάθεση της αρχισυνταξίας στον Κουμάση και της τοποθέτησης των άλλων δύο σε ρόλους διακοσμητικούς, πίσω από κάτι γιούκα.

[Αυτό, ήταν ένα μίνι… flash forward, ας το πούμε έτσι, όμως δεν χρειάζεται ν’ αποκαλύψουμε περισσότερα επί του παρόντος. Έχουμε άλλα θέματα, φλέγοντα, αυτή τη στιγμή!]

Πιασμένοι, λοιπόν, α λα μπρατσέτα, οι τέσσερις εκ των πέντε συνωμοτών επέστρεψαν περιχαρείς στο χώρο της εκδήλωσης (στο πλατεάκι, δηλαδή, στο αδιέξοδο).

— «Τον φέρνουνε, τον φέρνουνε!», πετάχτηκε η Λενάρα.
— «Τον φέρνουνε, τον κακούργο, τον φέρνουνε!», μη χάσει η κυρα-Γιασεμή.
— «Τον φέρνουνε» και το υπόλοιπο γυναικομάνι, σαν από κάποια τηλεόραση ξεχασμένη να παίζει το «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα».

— «Ησυχάστε, παρακαλώ», απευθύνθηκε χαμογελαστός στο πλήθος, ο Περικεντές. Η Βιολέτα από δίπλα, να ‘χει χαμηλώσει τα μάτια λες κι έψαχνε τάλιρα. «Πρόκειται περί παρεξηγήσεως, ξέρετε…»
— «Τι παρεξηγήσεως, βρε καραγκιόζη; Θα το πάρεις το κορίτσι, ναι ή ου; Μας το ζητάνε κι άλλοι, ξέρεις!», πετάχτηκε λάβρος ο παππούς Βιολέτας, κοιτώντας με νόημα το Σώτο, ο οποίος κοιτούσε με νόημα τη Βιολέτα, που όμως εκείνη κοιτούσε άνευ νοήματος το πλακόστρωτο.
— «Άσ’ το, μπάρμπα! Ρόιδο τα ‘κανες!», ψιθύρισε η Μέλπω και, σπρώχνοντας, βγήκε μπροστά, να φαίνεται. (Ήταν και δυο πιθαμές άνθρωπος, όλη κι όλη).

— «Ο κυριούλης, από ‘δω, εννοεί πως γάμος θα γίνει, μόνο που ο γαμβρός δεν πρόκειται περί του ιδίου, διότι είναι ύπανδρος!»
— «Άσε, τότε, μην το κολλήσει και τίποτα το κορίτσι μας… Ε;» πετάχτηκε στο άκυρο η γιαγιά-Βιολέτας. «Ε, Κούλη μου;»

Ύπανδρος δεν ήτο, βεβαίως, ο Περικεντές. Είχε υπάρξει στο μακρινό παρελθόν, αλλά τώρα ήταν ελεύθερο πουλί κι όχι κορόιδο στο κλουβί κι η Βιολέτα ήταν ένας παραπανίσιος λόγος για να μη το διαπράξει το δις εξαμαρτείν. Το τι θα έκανε με τη Βιολέτα–Βίλυ, βεβαίως, ήταν άλλη ιστορία που δεν αφορούσε κανέναν από τους παρευρισκόμενους. Είχε καλολογαριάσει τα πράγματα, είχε κάνει το κουμάντο του και την περίμενε με το στόμα ανοιχτό, σαν νυσταγμένος (αλλά ουχί κοιμισμένος) τίγρης.

— «Και τότε, ποιος είναι ο γαμπρός;», σα να συνήλθε από λήθαργο, ο κυρ-Θανάσης.

— «Εγώ!», μπήκε στο παιχνίδι ο Κουμάσης, καθώς άνοιξε την κουρτίνα 3 εξερχόμενος από τα… ιδιαίτερα, χαμογελαστός και δροσερός σαν την πρώτη μέρα της άνοιξης!

Παγωμάρα.

— «Καλέ, αυτός είναι κοντός!», ακούστηκε μια φωνή από το πλήθος.
— «Τι κοντός, μαντάμ; 1,65 είναι ο άνθρωπος! Έλλην 1,65 θεωρείται υψηλού αναστήματος!», αμέσως να πάρει τα κομμάτια του ανυπεράσπιστου, η Μέλπω.
— «Ο Τόλης μου έχει άλλες χάρες», μπήκε στο παιχνίδι κι η ντίβα, πεταλουδίζοντας τα μάτια και γατζώνοντας τον μέλλοντα σύζυγό της.

Στον οποίο μέλλοντα σύζυγό της, ο Περικεντές είχε τάξει τον ουρανό με τ’ άστρα, προκειμένου –καθ’ υπόδειξιν της Μέλπως– να γίνει ο γάμος.
Όπως τους είχε εξηγήσει λίγο νωρίτερα η μικρή, όσο η Βιολέτα–Βίλυ ήταν άγνωστη, ένας λευκός γάμος (για ξεκάρφωμα) ήταν ό,τι έπρεπε.

Μ’ ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια +1 μπόνους:

1 Θα χαιρόταν (ξανά!) ο παππούς (και μόνον αυτός).
Παράπλευρα οφέλη: θα κατέθετε τα όπλα ο Σώτος, που τους είχε κάνει τη ζωή φαρμάκι με την ένθεν κι ένθεν περιάγουσα καψούρα του για τη Βιολέτα, η οποία τον έφτυνε κανονικά σα γραμματόσημο επιστολής «ενταύθα».
2 Μέχρι να μπει το νερό στ’ αυλάκι, να βγει στον αέρα το κανάλι, να γίνει γνωστή κι η Βίλυ, να εκτοξευτεί η δημοτικότητά της και ν’ αρχίσει ν’ αποκτά θαυμαστάς (και το κανάλι, διαφημίσεις), η κωμωδία θα είχε λήξει.
3 Οι κακές γλώσσες δεν θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι την επέβαλε ο καναλάρχης, όπως θα συνέβαινε εάν, ὅ μή γένοιτο, προσέρχονταν εις γάμου κοινωνία μεταξύ τους. (Οι κακές γλώσσες, βέβαια, πάντα βρίσκουν να πουν ό,τι θέλουν, εξ ου και κακές. Ειδικά στην περίπτωση μιας Βιολέτας που τα ελληνικά της χρειάζονταν γενικό ρεκτιφιέ και, πώς βγαίνεις, μανούλα μου, να κάνεις εκπομπή όταν δεν μπορείς να βάλεις τρεις λέξεις στη σειρά; Θα μου πεις, άλλος με το ίδιο ακριβώς χάρισμα έγινε ευρωβουλευτής ενώ κάποιος άλλος –ένας, απ’ το χωριό, ρε παιδάκι μου, δεν τον ξέρεις– ετοιμάζεται να «χτυπήσει» βουλευτιλίκι και, γιατί όχι; Υπουργιλίκι! Εδώ, κοτζάμ ΠτΔ τον υποδέχτηκε μετά φανών και λαμπάδων, ας πούμε…)

Τον Κουμάση, όπως ήταν φυσικό, τον είχε λούσει κρύος ιδρώτας!
— «Δεν τη θέλω!»
— «Θα την πάρεις!», η Μέλπω.
— «Είναι και κοντός, βρε παιδί μου…», η κυρα-Ευθυμία.
— «Καλός είναι», βιάστηκε να μιλήσει ο Περικεντές, βλέποντας ότι τρίτος δρόμος δεν υπήρχε, άρα ο κλήρος θα ‘πεφτε σ’ αυτόν έτσι και μουλάρωναν τα ενδιαφερόμενα μέρη!
— «Ούτε εγώ τον θέλω!», η Βιολέτα–Βίλυ.
— «Σκάσε, εσύ!», όλοι οι υπόλοιποι, ἐν χορῷ.
— «Πάρ’ την, βρε αγόρι μου, κι εγώ θα σε κάνω αρχισυντάκτη στο Φραμπαλά
— «Τσου!»
— «Και διευθυντή προγράμματος στο κανάλι!»
— «Τσου!»
— «Θα σου φέρω και τον Μαστοράκη να σε σαπορτάρει στο ξεκίνημα!», σιγά το δέλεαρ! «Τον έχει καπαρώσει άλλος, μπάρμπα», τον σκούντησε η Μέλπω.
— «Τσου!»
— «Θα της δώκω δώρο ένα σπίτι στα ΝΠ!»
— «Στα ΒΠ. Μισό μισό. Και με προγαμιαίο συμβόλαιο!»
— «…Κι όταν χωρίσετε, θα το κόψετε σαν σάντουιτς στη μέση…», η Μέλπω.
— «Εντάξει, εντάξει!», ο Περικεντές που τον είχαν πιάσει τα κουβαρνταλίκια του.

Ο Κουμάσης το σκεφτόταν. Η Βιολέτα τον κοιτούσε με μίσος. Η Μέλπω κοιτούσε τη Βιολέτα με μίσος. Η κυρα-Ευθυμία κοιτούσε τη Μέλπω με μίσος, Θε μου σ’χώρα με, απ’ την κοιλιά μου το ‘βγαλα, μα αυτό δεν είναι παιδί, ο σεϊτάνης ο κολοβός είναι!
— «Βρες άλλη», απεφάνθη μετά από ώρα ο Κουμάσης. «Δεν μπορώ να καταλάβω, καθόμαστε μια ώρα εδώ και διαπραγματευόμαστε της Βιολέτας το…»
— «Μηηη!» ο… χορός!
— «Θέλω τη Μέλπω για βοηθό!»

— «Δεν μπορώ, μάνα μ’! Δεν βγαίνω! Θα με ζητήσουν κι από αλλού, με υψηλότερες αποδοχές!»
— «Η διαφήμιση, κάποια στιγμή, θα καταρρεύσει. Δεν έχει μέλλον. Μόλις σκάσει η φούσκα…»
— «Θα γίνω επικοινωνιολόγος του Κωστάκη. Άσε, έχω άκρες!»
— «Μακριά το πας, προηγείται ο Κούλης…»
— «Χα! Ποιος, καλέ; Ο Mr Bean; Αυτός θα καεί πριν… ανάψει!»

— «Τι ψιθυρίζετε, τόσην ώρα, εσείς οι δύο;» επενέβη φουρκισμένη η Βιολέτα−Βίλυ. «Εδώ, διακυβεύεται η καριέρα μου, το μέλλον μου!»
[Δεύτερο λιποθυμικό επεισόδιο Περικεντέ, που παρουσίαζε φαινόμενα έντονης δυσανεξίας στις εκλάμψεις ευφυΐας της ηλίθιας!]
— «Η Μέλπω είναι μικρή, έχει σχολείο!», η κυρα-Ευθυμία που, μόλις είχε εντοπίσει –νόμιζε– το πρόβλημα!
— «Αυτό παρακάμπτεται. Αλλά σ’ ετούτη την περίπτωση, ο μπάρμπας δεν θα τη βγάλει καθαρή μόνο με το BMX. Θέλω συμβόλαιο με όρους που θα προτείνει ο δικηγόρος μου, ιδιωτική ασφάλιση με φουλ κάλυψη και τα μισθά μου σε λογαριασμό στην Ελβετία!»
— «Εντάξει, εντάξει…», κατένευσε ο μισοζαλισμένος Περικεντές που ό,τι είχε συνέλθει και δεν πολυκατάλαβε τι έταξε!

Κουμάσης και Μέλπω, έδωσαν τα χέρια, κλείνοντας το μάτι, συνωμοτικά. Αυτοί οι δυο, είχαν μέλλον. Κοινό.

Στο σημείο αυτό, αναρωτιέται ο αναγνώστης, προς τι ετούτη η λυσσαλέα διεκδίκηση της Βιολέτας από τον Περικεντέ, προς τι οι υποχωρήσεις του στις (παράλογες, για εκείνη την εποχή) απαιτήσεις του Κουμάση, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη Βιολέτα!

Ο Περικεντές, αγάπη μου, μόνο κορόιδο δεν ήταν. Είχε «όραμα», σχέδιο (και μπόλικο χρήμα για ξέπλυμα!)
Διορατικός και οξυδερκής, έβλεπε μακριά, την πορεία μιας κοινωνίας που είχε αρχίσει να ξοδεύει, ν’ ασχολείται με τα ανούσια και τα επουσιώδη. Πάνω σ’ αυτήν την κοινωνία μπορούσε να χτίσει, να επενδύσει. Η Βιολέτα θα ήταν ένα από τα σύμβολα της «επόμενης μέρας» και το άστρο της θα μεσουρανούσε για δεκαετίες, ενώ, σύντομα, κόπιες Βιολέτας θα πλημμύριζαν το τηλεοπτικό σκηνικό που όσο θα περνούσε ο καιρός θα έλαμπε από καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς, μέχρι που στο τέλος (αλλά αυτό, ήταν ακόμη μακριά) τα καθρεφτάκια θα θρυμματίζονταν, ξεγυμνώνοντας την πλήρη αξιακή, ιδεολογική και πολιτιστική ένδεια.

— «Λοιπόν! Έκλεισε το deal!», σειρά του Περικεντέ να σφίξει το χέρι τού «εξ απορρήτων» του.

Διευθετήθηκαν οι τελευταίες λεπτομέρειες και η «ομάδα» –πλην Κουμάση, όπως ήδη γνωρίζουμε– προχώρησε στην… ανακοίνωση των αποτελεσμάτων! (Τρίτη φορά το λέμε αυτό, φτάνει! Το αμέσως μετά, το ξέρεις πια!)

— Συνεχίζεται —


H Βιολέτα καθώς και όλα τα πρόσωπα της ιστορίας της είναι… επινόηση της γράφουσας.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, είναι εντελώς συμπτωματική.

48x48_fb_pink2Το Σάββατο 15.07.2017, «Το Γελοίον του Θέματος» έκλεισε ένα μήνα στη «γειτονιά» και έλαβε την απόφαση να… σοσιαλισθεί, αποκτώντας τη δική του σελίδα στο facebook. Όσοι πιστοί προσέλθετε!
ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ

17 thoughts on “Αχ, Βιολέτα! #5

    1. Με την ησυχία σου, Αρτίστα μου!
      Απλώς, η καημένη Βιολέτα, είχε μείνει μέρες στο stand by, στο μεταξύ έχω και μια έτοιμη ανάρτηση για δημοσίευση σε 2-3 μέρες, είχαμε και −άλλον ένα!− γάμο και με τρώνε τα χέρια μου… Άσε!

      Καλή και γλυκιά εβδομάδα να ‘χεις❣

      Μου αρέσει!

  1. Επειδή όλα ανατρέπονται ειδικά στα μίντια – ΜΜΕ χώρο και ειδικά όταν κάτι είναι στις αρχές του, («του» οτιδήποτε είναι τούτο), γάμος ή μπίζνα, συμβουλεύω τους ενδιαφερόμενους να πάρουν τας αποστάσεις τους και να περιμένουν να σκάσει το «αυτό» (οτιδήποτε είναι το «αυτό»), εξάλλου νέα είναι η Βιολέτα στο «χώρο» και πολλά υποσχόμενη και ειλικρινά αν με ρωτήσετε τη γνώμη μου, κανένας «μνηστήρας» δεν μου γεμίζει το μάτι! 😛
    Εύχομαι να μη μεσολαβήσει άλλο ποστ και χάσω πάλι τον ειρμό του σούριαλ! 😉

    Ζεστούς ασπασμούς με πολλά ΑΦιλάκια σας στέλνω! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Στεφανία μου, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα μεσολαβήσουν, όχι ένα, αλλά αρκετά (τουλάχιστον) ποστ μέχρι την 6η συνέχεια της Βιολέτας! Βλέπεις, δεν ξεκίνησε για να ολοκληρωθεί σε συνεχόμενη σειρά, αλλά για να δημοσιεύονται τα… επεισόδια, 1−2 φορές το μήνα.
      Άλλωστε, το μπλογκ είναι «γενικού» (και, πάντα, μη σοβαρού!) περιεχομένου και δεν επικεντρώνεται στην πτωχή τηλε−γλάστρα μας! 😉

      Φιλιά κι από ‘μένα, καλή εβδομάδα να ‘εχεις❣🌞

      Μου αρέσει!

  2. Δαιμονία η Μέλπω, τελικά!
    Αλλά κι ο Περικεντές, από ότι φαίνεται, έχει πρόγραμμα!
    Και η κυρία Ευθυμία, συμπαθεστάτη, με τις δικαιολογίες του τύπου «είναι κοντός» , «έχει σχολείο»!
    Φυσικά η σειρά «Βιολέτα» έχει όλα τα φόντα να χαρακτηριστεί ως μια πολύ πικρή ιστορία, αλλά αρνούμαι να την δω έτσι! Προτιμώ να την έχω στο μυαλό μου σαν κωμική σειρά, διότι φοβούμαι τα κιλά που θα πάρω, αν και σε κάθε επεισόδιο της Βιολέτας χρειάζομαι λουκούμια για να συνέλθω μετά την ανάγνωση!
    Εν αναμονή της συνέχειας λοιπόν…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αρτίστα μου,
      Έχεις πιάσει το θέμα (και ανάγνωσμα) Βιολέτα από τη σωστή του διάσταση. Αλλά κι εγώ, μόνον ως γελαστικό θέλω να το ‘χω μασκαρεμένο (άσε που μου ‘χει απαγορεύσει μέχρι και το μέλι ο συμπαθής ιατρός μουॱ από κάτι… μαζεμένες χαρές, καταλήγουμε συνήθως σ’ ετούτα τα ξένα χέρια που ‘ναι μαχαίρια! μπας και προφτάσουμε το «την αγαπητήν μας…, θανούσα…, αποχαιρετούμε αύριο, ώρα τάδε…» κ.λπ.)

      Σ’ ευχαριστώ, σε ασπάζομαι και σε καληνυχτώ!🌙⭐
      Να είσαι καλά… ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Λοιπόν, αποφάσισα να κάμω λάικ στις απαντήσεις σου, για να ξέρεις ότι τις έχω δει! (για όσες φορές το θυμηθώ)
    Ευφυέστατο;
    Ναι.
    Πάω να λιποθυμήσω τώρα.
    Πώς λιποθυμούσε ο Ρανταπλάν όταν πίστευε ότι έκανε κάτι έξυπνο;
    Αυτό!

    Αρέσει σε 2 άτομα

Πες κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s