Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί − Μέρος Β’

astro_lambro_den_me_odigei-part-b

[Μη σε πιάνει φούρια! Διάβασε το Α’ Μέρος, εδώ.]

Το ιερατείο, βρισκόταν χωμένο σε μια από τις σικ περιοχές της Αθήνας, πίσω από ψυχρούς μαντρότοιχους και χαρούμενες πρασινάδες! Μπαίνοντας, πίστεψα προς στιγμήν ότι ο χώρος είχε βγει από φωτογράφιση του Maison et Décoration. Λευκός, λιτός, απέριττοςॱ μινιμαλιστικός, με αντίστοιχη επίπλωση και… πολλά ψάρια!

— «Λουκία, γιατί έχει τόσα ενυδρεία, αυτός;»
— «Τα ψάρια είναι καλό φενγκ−σούι!»
— «Τα ψάρια είναι λαχτάρα!», απτόητη εγώ.

«Mister Din will be with you, soon!» ακούστηκε μια γυναικεία φωνή με, ακαθόριστης προέλευσης, ασιατική προφορά.
— «Μην την ρωτήσεις αν είναι Κινέζα, ρεζίλι θα γίνουμε!», μου ψιθύρισε η Λουκία, τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να ρωτήσω αυτό ακριβώς, τη συμπαθή δεσποινίδα!

— «Λουκία, γλυκιά μου!»
Ο Ντιν, είχε σκάσει μύτη αθόρυβα, ντυμένος στα λευκά, σαν Ιάπωνας σε πένθος! Λευκό το ιερατείο, λευκός (κι επίσης: μαυρισμένος, καλογυμνασμένος και γενειοφόρος) ο Ντιν· πορτοκαλί εγώ, αισθάνθηκα σαν ένα από τα κόι ψάρια των ενυδρείων του!
— «Ψάρια!» είπα, σαν πρωτάκι σκυμμένο πάνω απ’ το Αλφαβητάρι μου.
Με κοίταξαν κι οι δύο με τη συμπόνοια που κοιτάζει κανείς κάποιον που δεν είναι πια παιδί αλλά που, όμως, δε μεγάλωσε ποτέ…

Τους ακολούθησα και χαθήκαμε πίσω από κάτι άλλους τοίχους –από τη μια μεριά, τζαμαρία «έβλεπε» στον εξωτερικό χώροॱ φροντισμένος κήπος, ολόφρεσκα λουλούδια και μια λίμνη−πισίνα−καταρράχτης!
— «Λίμνη!» ξαναέκανα εντελώς ηλίθια —μην μπορώντας να πιστέψω ότι εκεί έξω απ’ όλο αυτό το χολιγουντιανό σκηνικό, ο κόσμος αγωνιούσε για το ψωμί της αυριανής μέρας.

— «Αναστασία, δεν είστε εξοικειωμένη με την αστρολογία, όπως μου είπε η γλυκιά μου Λουκία. Δεν πειράζει, ποτέ δεν είναι αργά ν’ ανακαλύψει κανείς τον εαυτό του και να βρει απαντήσεις στα αιώνια ερωτήματα της ύπαρξης!», μιλούσε τώρα ο Ντιν, από τη γραφειάρα του, ενώ μπροστά, δύο ντιζαϊνάτες πολυθρόνες φιλοξενούσαν την αφεντιά μου και την Λουκία –σε απόσταση ασφαλείας από εμένα και μ’ ένα γλυκανάλατο ύφος δουλοπρέπειας και υποταγής καθώς έλιωνε με τις παρλαπίπες του Ντιν!

— «Θα ήθελα τα στοιχεία σας!», συνέχισε ο σύμβουλος αστρολογίας και φενγκ−σούι.
— «Προσωπικά δεδομένα!», μουλάρωσα.
— «Μα, πώς θα βγάλω το χάρτη σας;! Πρέπει να ξέρω ημερομηνία, ώρα και τόπο γέννησης!»

Μια που εγώ είχα ράψει το στόμα μου, αρνιόμουν πεισματικά να μιλήσω και, κοίταζα μια τον έναν και μια την άλλη με ύφος που πρόδιδε αβυσσαλέο μίσος, το καρφί η Λουκία, τα ξέρασε όλα!

«Μμμμ… Τσ, τσ… Αα! Ω, όχι!» —για τέτοια ευφράδεια, μιλάμε, ο Ντιν!

— «Αναστασία», απεφάνθη τέλος και, κοιτάζοντάς με μέ απέραντο οίκτο, «έχετε Σελήνη out of bounds…»
— «Ιιιι!!!» έκανε έντρομη η Λουκία! «Έτσι εξηγούνται πολλά πράγματα!» και, σαν αίλουρος, πετάχτηκε από τη θέση της και με σφιχταγκάλιασε! «Καλή μου Νατάσσα! Καημένη μου Νατάσσα!»
— «Τι έγινε, ρε παιδιά;! Θα τη βγάλω τη χρονιά;! Πείτε μου, γιατί έχω και μικρό παιδί –να ξέρω, να προετοιμάσω το Μήτσο, να το φέρω με το μαλακό στον πατέρα μου, να ειδοποιήσω τους συγγενείς, να κάνω διαθήκη! Τόσες εκκρεμότητες έχω!» τους κοίταζα και το διασκέδαζα!
Όταν είσαι άσχετος σε κάτι που, ούτως ή άλλως θεωρείς παντελώς άχρηστο, ανώφελο και ανόητο, δεν έχεις και πολλές επιλογές!

— «Λουκία, καλή μου… Δυστυχώς, και αυτό που φοβόσουν!…»
— «Ιιιιι!!!» άντε πάλι, η Λουκία! «Μη μου πεις! Έχει και yod!»
— «Όχι, καλέ! Δεν έχω γιο, κόρη έχω!», είπα την κρυάδα μου για να σπάσω λίγο τη φορτισμένη ατμόσφαιρα.
— «Yod, Αναστασία! Yod!», έκανε αυστηρά η Λουκία, τόσο αυστηρά… μόνο χαστούκι δε μου ‘ριξε!
— «Και δε θα μου περάσει; Δε θα γίνω καλά;»
— «Yod, σημαίνει καλή μου Νατάσσα», (όπα, νά ‘τα μας, πήρα και προαγωγή! Έγινα και Νατάσσα και καλή του!), «ότι ο χάρτης σας έχει το Δάχτυλο του Θεού!»
— «Τι; Έτρωγε πατατάκια ο Θεός, κι άφησε λαδιά στο χάρτη μου; Α, θα τον μαλώσω! Τι ανατροφή του έδωσαν από το σπίτι του; Αλλά θα μου πεις… ορφανό παιδί… ούτε η σκούφια του δεν ξέρουμε από πού κρατάει. Καλά, άσε, δεν τον μαλώνω!»

Η Λουκία στο μεταξύ, άλλαζε χρώματα (από το πορτοκαλί τού ρούχου μου, μέχρι το κόκκινο της habanero chili!) «Δε θα φύγουμε από ‘δω; Θα δεις!», μούγκρισε μέσα απ’ τα δόντια της.

— «Νατάσσα, θα πρέπει κατ’ αρχάς να κατανοήσετε πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός, αποτέλεσμα δύο πλανητών που σχηματίζουν εξάγωνο μεταξύ τους και βρίσκονται σε όψη χιαστί μ’ έναν τρίτο: εσωτερικές και εξωτερικές δυνάμεις δουλεύουν ταυτόχρονα για να ενεργοποιήσουν λεπτές και ραφιναρισμένες μεν αλλά έντονες πιέσεις που μπορεί τελικά να απελευθερωθούν σε κάποια κρίση αυτογνωσίας.
»Αχ! Είναι τόσο μα τόσο συναρπαστικό το yod, μια πραγματική πρόκληση για τον αστρολόγο αλλά και για το άτομο που το έχει στο χάρτη του!» έκανε συνεπαρμένος ο… φενγκ−σουίστας, ενώ η Λουκία κουνούσε το κεφάλι με το εκνευριστικό εκείνο ύφος αυθεντίας του ανθρώπου που… ξέρει!

Κάπου εκεί, εγώ το ‘χασα το παιχνίδι –είχα αρχίσει να σκέφτομαι ότι μπορεί και να μην προλάβω την αφίσα που ‘χα αφήσει στη μέση και τι θα ‘λεγα στον ξένο άνθρωπο που θα μου τηλεφωνούσε πρωί−πρωί… Επίσης, είχα ξεχάσει το κοτόπουλο στο φούρνο, ελπίζω να μην είχε «ανάψει» τόσες ώρεςॱ κάτι βρακιά που ‘χαν μπει κατά λάθος μαζί με τις κόκκινες πετσέτες κι είχαν γίνει σαν τα βρακιά της Barbie –να θυμηθώ να τα βάλω στη χλωρίνη! Τον ΟΤΕ, τον πλήρωσα ή δεν τον πλήρωσα; Αν έχω κλήση από το 1305, μάλλον δεν τον πλήρωσα…

— «Νατάσσα, γλυκιά μου» (να ‘το! Έγινα… γλυκιά του κι εγώ!) «δεν ξέρω αν σου έχει πει η γλυκιά μου Λουκία» (να κι ο ενικός… Χώρια που γίναμε, πια, δύο οι γλυκές!) «αλλά η αστρολογία είναι πάνω απ’ όλα, μέθοδος αυτογνωσίας… συν τοις άλλοις, είναι η επιστήμη που…»
— «Μπάστα, μπάρμπα!», ξύπνησα! κι απάντησα με θράσος στον –καθόλου μπάρμπα– Ντιν που επιτέλους, για πρώτη φορά, έδειξε να ενοχλείται!

Σύμφωνα με την πλύση που μου είχε κάνει η Λουκία, «ο Ντιν, είναι ανερχόμενη δύναμη στην αστρολογική κοινότητα, ο αγαπημένος των ΒΠ, ΝΠ, VIP και του πολιτικού κόσμου!» και όσον αφορά την… ταμπακέρα, παίρνει και 200 ευρώ την ώρα και 2,000 ευρώ για τα σεμινάρια που διοργανώνει για ολίγους και εκλεκτούς (όσους, δηλαδή, διαθέτουν τα χρήματα –οπότε και δεν έχει κανέναν ηθικό ενδοιασμό να τους αναδείξει σε… φωστήρες!)

«Δε μου λες! Σαν πούθε έχει πανεπιστημιακή έδρα, η Αστρολογία; Και αν είχε… που δεν έχει, ποιος θα δίδασκε; Εσύ, για οι θείτσες που μου βγαίνουν με την καούκα − λαμπατέρ στα πρωινομεσημεριανάδικα και… μας έφεραν τον ανάδρομο πιο κοντά;!»

Ως διά μαγείας, εμφανίστηκε η, απροσδιορίστου προελεύσεως νεαρά Ασιάτισσα –καλά… πίσω απ’ την πόρτα καθόταν;!
— «Mr Din, you have an urgent call waiting» –μωρέ, μπράβο timing η urgent call!– και αφού εκείνος της έγνεψε «5’…», σηκώθηκε και, έχοντας ανακτήσει την ψυχραιμία του, σχεδόν μας ξαπόστειλε!

Εμένα, ούτε να με φτύσει –πόσο μάλλον, να μου απευθύνει το… τελευταίο αντίο!
Στην Λουκία όμως που, καταπώς φαίνεται, του τ’ ακουμπάει γερά (ποιος ξέρει ποια πολυθρόνα, ποιο ενυδρείο και, πόσα ψάρια κόι έχουν αγοραστεί με τα λεφτά της Λουκίας), ήταν μελιστάλλαχτος! Εκείνη, τον κοίταξε ντροπιασμένη κι εκείνος, συγκαταβατικά.

— «Θα τα πούμε, Ντιν…;» μόνο που δεν έκλαιγε, η δικιά μου!
— «Ασφαλώς, γλυκιά μου!» (Μπλιαξ! Ξεράσογλου!!!)
Καθώς του έσφιγγε τα χέρια, ένα κίτρινο χαρτάκι πέρασε από τα δικά της στα δικά του κι εξαφανίστηκε. Αμέσως, εξαφανίστηκε κι εκείνος ενώ η μικροσκοπική βοηθός εμφανίστηκε και πάλι από το πουθενά.

• • •

Ανεβοκατεβήκαμε σκαλάκια, επίπεδα, κι άλλα σκαλάκια και βρεθήκαμε σ’ έναν μικρότερο κήπο –χωρίς λίμνη, συντριβάνι, καταρράχτη… άρα και χωρίς ψάρια, και τέλος, στην έξοδοॱ αλλού ‘ντ’ άλλού απ’ όπου είχαμε μπει, αλλού ‘ντ’ αλλού απ’ όπου είχαμε παρκάρει!

— «Μπρος!», έκανε φουρκισμένη η Λουκία, στραπελίζοντας πάνω στα Louboutin της! (Τα δανεικά − δικά μου είχαν μείνει μέσα στο αυτοκίνητο, σε μια πλαστική σακούλα και του πουλιού το γάλα!)

«Είσαι απαράδεκτη! Λες και κατέβηκες απ’ τα βουνά!»
— «Μα, απ’ τα βουνά κατέβηκα! Κατ’ ακρίβειαν, με ανάγκασες να κατέβω, για να δω τον απατεώνα σου!»
— «Πρόσεξε πώς μιλάς για τον Ντιν! Τον Ντιν, δεν τον έχουν αμφισβητήσει καν και καν… και θα τον αμφισβητήσεις εσύ;!» Με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω σα να προσπαθούσε να με βρειॱ τόσο «εξαφανισμένη» ήμουν στα μάτια της, από τη στιγμή που έθιξα τον μέντορά της!
— «Και ποιοι είναι οι… καν και καν;! Οι κοσμικοί ή οι πολιτικοί;!»
— «Αν δεν είναι αυτοί, Αναστασία, ποιος είναι; Εσύ;! Ας γελάσω και το ‘χα ανάγκη!» και τίναξε μια τούφα απ’ τα μαλλιά της που, είχαν αρχίσει να μοιάζουν με μισολιωμένο παγωτό χωνάκι! Κρίμα οι ώρες που ‘φαγε στου Teo να της «χτίσουν» το κεφάλι!…
«Κοίταξε πώς ζουν εκείνοι και πώς ζεις εσύ!  Ποιοι είναι εκείνοι και ποια είσαι εσύ!»

Άρχισα να αμφιβάλλω για το αν είχα απέναντί μου την Λουκία, τη φίλη μου, ή μια μεταλλαγμένη, ελαττωματική έκδοσή της!
— «Μου αρέσει όπως ζω. Μου αρέσει που είμαι εγώ –κι ας έχω κι αυτή την ξέκλωνη Σελήνη την out of κάτι! Μου αρέσουν τα σανδάλια μου και όχι τα βρωμοπέδιλά σου, και επίσης, μου αρέσει που δεν κρέμομαι από κανέναν Ντιν για το πότε θα μιλήσω ή πότε θ’ αγαπήσω! Και ούτε με νοιάζει αν το σπίτι μου έχει καλό ή κακό φενγκ−σούι!»

Στο μεταξύ, κατευθυνόμασταν προς το αυτοκίνητο και δυο τρεις περαστικοί, που έτυχε να βρεθούν εκείνη τη στιγμή στον ήσυχο δρόμο, γύρισαν και μας κοίταζαν! Τη Λουκία με την ιπτάμενη τούφα και τις τακούνες της κι εμένα με το… περήφανο πορτοκαλί έθνικ ρούχο μου (ακούς εκεί, καφτάνι!)

— «…Και για να έχουμε καλό ρώτημα: εκείνο το χαρτάκι που του πάσαρες την ώρα που φεύγαμε, τι ήταν; Post it;!»
— «Εκείνο το χαρτάκι, ανόητη, ήταν 200 ευρώ! Τα οποία, βεβαίως, και μου χρωστάς!»
— «Καθόλου δεν σου τα χρωστάω, διότι μου είπες ότι τόσα παίρνει στους άλλους και ότι εμείς δεν είμαστε οι άλλοι και ότι εσύ τού έχεις στείλει πολύ κόσμο και ότι επειδή εγώ είμαι… αμφισβητίας, η επίσκεψή μου, θα ήταν κάτι σαν προσφορά γνωριμίας! Όχι;»

Η πραγματική… ανόητη που μάλλον εκείνη μόλις τη στιγμή ένιωσε ότι πιάστηκε «κότσος» (αφού ο Ντιν βούτηξε το διακοσαράκι κι έκανε αυτό που, λαϊκιστί, θα λέγαμε «την κουκουρούκου»), ανέκτησε σχεδόν αμέσως τη χαμένη ψυχραιμία της και με κοίταξε περιφρονητικά –ξανά!
— «Ε, άντε λοιπόν! Άνοιξέ μου την πόρτα, εδώ θα κάτσουμε να λύσουμε τις διαφορές μας;!»

Και τότε, φέρθηκα πολύ αλήτικα —το ομολογώ!
— «Να πάρεις ταξάκι… γλυκιά μου Λουκία», της χαμογέλασα σαρδόνια και της πέταξα του πουλιού το γάλα με τα Louboutin!


Τέλος

Αντί Υστερόγραφου
• Γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στις 22/07/2010 (κοίτα σύμπτωση, τώρα!), στο παλιό μου ιστολόγιο «Μολύβι και Χαρτί».
• Αναδημοσιεύτηκε στις 21/11/2014 στο παλιό μου ιστολόγιο «Roula the Cat • C’est la Vie!»

Έγιναν μικρές τροποποιήσεις / αλλαγές, αλλά λόγω της ασχετοσύνης μου στο… άθλημα, δεν τόλμησα να «πειράξω» πλανητικές θέσεις ή ό,τι τέλος πάντων είναι αυτός ο περίδρομος Ερμής! (Εξ ου και οι ετεροχρονισμοί, τους οποίους, ελπίζω να μου συγχωρήσεις, αγαπητή αναγνώστρια και αγαπητέ αναγνώστη).

• Ο «Ντιν» δεν είναι ακριβώς υπαρκτό πρόσωπο (ή, κι αν είναι, δε λέγεται έτσι –απ’ όσο ξέρω), όπως και η Λουκία –στο βαθμό και το μέτρο που την παρουσιάζω στο κείμενό μου.
• Το ιερατείο, είναι επίσης φανταστικό –ή, κατ’ ακρίβειαν, υπάρχουν αρκετά τέτοια και βρίσκονται ανάμεσά μας!
• Οι τιμές είναι πραγματικές –και λίγα σας γράφω!
• Τις πληροφορίες τις έχω από πρώτο και δεύτερο χέρι!

Και τέλος,
Η σχέση με τον Μήτσο τελείωσε (όλως παραδόξως, ειρηνικά!) το 2012.
Ο πατέρας μου, πέθανε το 2016

Image: Celestial Hemisphere, 1790 Granger Art on Demand – Fine Art America | Fine Artist Granger Art on Demand Art Collections

Advertisements

26 thoughts on “Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί − Μέρος Β’

  1. Γεια σου Νατάσσα μου με τα κλάτσαρά σου!😄
    Πολύ σε χάρηκα!
    Ωραία τα’χωσες και στους δυο!
    Βέβαια,θα την πω την αμαρτία μου:
    Ξέρω ότι είμαι Ζυγός με ωροσκόπο Σκορπιό
    (τι θα έλεγε ο Ντιν άραγε;!),
    ρίχνω ένα βλέφαρο στο τσακίρ κέφι στα ζώδια,
    αλλά το γεγονός ότι πολλοί σκορπάνε τα λεφτά τους,
    για να πάρουν αποφάσεις βασιζόμενοι στα λόγια του κάθε Ντιν,
    δεν το καταλαβαίνω!
    Όπως δεν καταλαβαίνω,γιατί μιλούν με το καβλιτζέκι!😅
    Πάντως με αφορμή το κείμενό σου θυμήθηκα αγαπημένους στίχους
    (ό,τι θυμάμαι,χαίρομαι!) από Φοίβο Δεληβοριά!:
    «Κι εσύ στ’άστρα βλέπεις μόνο ζώδια
    και της καρδιάς τα επεισόδια
    προτιμάς να τα δεις στη TV.»
    (Γιούλη)

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Πού τη θυμήθηκες τη Μπόσα Νόβα του Ησαΐα ;!
      Τι γλυκό τραγούδι! 😊

      Δεν ξέρω βρε Γιούλη μου τι κάνει ο Ζυγός με τον Σκορπιό! Τις ίδιες απορίες έχω και για τα δικά μου… πλανητικά, για τα οποία μ’ έχουν διαφωτίσει (οι πηγές από πρώτο και δεύτερο χέρι). Τους έχω αφήσει (τους… πλανήτες) ελευθέρας βοσκής!

      Κάποια στιγμή, πριν καμιά εικοσπενταριά (sic) χρόνια είχα πει να ρίξω μια ματιά στην αστρολογία (ήταν, βλέπεις, από τότε της μοδός) αλλά δεν με έπεισε και δεν ασχολήθηκα περαιτέρω.

      Σ΄ευχαριστώ που πέρασες και… άντεξες τα 2×1642 λέξεις κείμενα!

      Όμορφο βράδυ να έχεις! ⭐

      Μου αρέσει!

  2. Ε ρε κορόιδα που κυκλοφορούν στην εποχή μας και σε κάθε εποχή και τρέφουν παχυλά τους εκάστοτε ξύπνιους αστρολόγους, χαρτορίχτρες, καφετζούδες και φεν σουίτες (νέος όρος)… όχι θα το πω, ποιος φταίει για όλα αυτά τα φαινόμενα, η ανθρώπινη βλακεία βεβαίως, βεβαίως! 😉
    Και επ’ ευκαιρίας θα διηγηθώ πως έχασα ένα πολύ «καλό» επάγγελμα:
    Κάποια στιγμή γύρω στα 28 μου, βρέθηκα με μια τράπουλα ταρώ και για πλάκα άρχισα να λέω «τη μοίρα» στις φίλες μου που φυσικά όλες μας είχαμε (τότε) ερωτικές αναζητήσεις (χαχαχα!) και ότι τους έλεγα, έβγαινε… σε λίγο καιρό κόντευε να μαζευτεί η μισή Αθήνα… μέχρι που είπα σε μια φίλη, να προσέχει γιατί έβλεπα κάτι σαν φυλακή και όντος επειδή ετοιμαζόταν να βγάλει παράνομα έξω λεφτά, κάποιος/α την κάρφωσε και τρομάξαμε να τη γλυτώσουμε απ΄τη φυλακή. Μετά από αυτό είπα stop, πέταξα την τράπουλα και φυσικά «έχασα» ένα » έξυπνο» επάγγελμα! 😛
    Πολύ μου αρέσουν οι ιστορίες «ζωής» σου, Αναστασία μου και ας μένει πίσω η Βιολέτα!!! 😉

    ΑΦιλάκια με πολλά πολλά χαμογελάκια! 🙂 🙂 🙂

    ΥΓ: Α! Πέρασα και μια φάση αστρολογικής «αναζήτησης» μεταξύ δυο γάμων… πάει και αυτό (ελπίζω!) 😉

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Στεφανία,
      Θα ‘χες θησαυρίσει με τα ταρό! Δεν αστειεύομαι καθόλου. Για θυμήσου πώς άλλαξε η ζωή της κυρα-Καλλιόπης (Γεωργία Βασιλειάδου) όταν άφησε τη σκάφη κι έγινε καφετζού!

      Νομίζω, το στάδιο των «αναζητήσεων» το περάσαμε όλες/οι (ναι, ναι! Ξέρω κάτι αστερόπληκτους κυρίους, εγώ!), άλλοι σε μικρό κι άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό. Μ’ εμένα, δεν απηύδησαν μόνον οι… δάσκαλοι, αλλά και το σύμπαν −μάλλον!

      Κάτι μεσολαβεί κι η καημένη Βιολέτα μένει πίσω! Φαντάζομαι (εκτός απροόπτου) έρχεται η σειρά της! Έχει… ωριμάσει πια!

      Φιλάκια και την καληνύχτα μου! ⭐

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Και τώρα, αστεία αστεία, αν κατάλαβα καλά, είσαι Κριάρι; 😉
    Η αφεντιά μου είναι Αιγόκερος με Λέοντα και σελήνη στο Ζυγό… όχι να «ξέρουμε» και με ποιους μιλάμε! 😛

    Καλή χαλαρή Κυριακή με πολλά πολλά ΑΦιλάκια! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Και μια και είναι Κυριακή άκου: 😀
    Α’ σύζυγος Κριός
    Α’ πεθερός Κριός
    Α΄ γιος Τοξότης με Κριό
    Εγγονός Παρθένος με Κριό
    Εγγονή Κριός με Καρκίνο
    Καλύτερη φίλη, Κριός
    Καλύτερος φίλος Κριός… 😛

    Δεν «ασχολούμαι» καθόλου πλέον, αλλά δεν μπορώ να μην απορήσω γιατί τόσα Κριάρια γύρω μου; 🙂 ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Στην άκρη να περάσει το καβούρι!
    Κι όχι ένα οποιοδήποτε καβούρι!
    Μια πριγκιπέσσα καβουρίνα! ☺
    Λοιπά στοιχεία λίγο ψιλοάγνωστα, καθότι γεννημένη εις άλλους παραλλήλους της γης, πλάκα πλάκα θα χρειαζόμουν έναν Ντιν να με διαφωτίσει σχετικώς! (Όχι ότι θα μάθαινα κάτι … που καλύτερα να το ανακαλύψω βιωματικά, έστω και δύσκολα, έστω κι αργά για το άτομό μου! Η ιστορία μου έχει αποδείξει ότι το να με ανακαλύπτω μόνη μου είναι πολύ διασκεδαστικό!
    Το στόρι το θυμόμουν από τη Roula the Cat !
    Η ψυχολογία προσκρούει στην αστρολογία και πολύ καλά κάνει (Υπάρχει κι ένα σχετικό-εξαιρετικό- βιβλίο του ψυχολόγου Πιντέρη: Ένας αστρολόγος κριτικάρει τη ψυχολογία, εκδ. Θυμάρι- Το προτείνω σε όσους θέλουν να το ψάξουν)
    Πολλά φιλιά Νατάσα μου!

    υγ1: Μία τέτοια φίλη (τύπου «Λουκία») πάντως δεν θα υπήρχε δευτερόλεπτο στη ζωή μου Ο άνθρωπος που θα μου υποδείξει το παραμικρό και θα επιμείνει, έχει μείνει εκτός, ήσυχα κι απλά! Εκτός κι αν είναι η μαμά μου, που εκ των πραγμάτων κάνω πως δεν καταλαβαίνω! ☺
    υγ2; Πάντως κι εμένα ένα περίεργο (σαν τη μαγισσούλα μας) .. πάντα στη ζωή μου είχα μια καρκίνο φιλενάδα. Όταν χανόταν από τη ζωή μου η μια, μία άλλη εμφανιζόταν! 5 καρκίνους φιλενάδες δεν το λες και τυχαίο ε; Ποτέ δεν τσακώθηκα με καμία τους και πάντα τις έχω μέσα μου με πολλή αγάπη! Η τελευταία δε -η γνωστή Νάσια καλέ – είναι αδυναμία μεγάλη! ☺☺☺

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. 🦀 μου!
      Τα emoji δεν διαθέτουν lithodes aequispinus (μισές δουλειές, κάνουν αυτοί οι άνθρωποι!)
      Κανένας Ντιν δεν χρειάζεται, μπουκλωτό μου! Πράγματι, το να ανακαλύπτει κανείς μόνος τον εαυτό του είναι διασκεδαστικό και άκρως ενδιαφέρον!
      (Το βιβλίο, το γνωρίζω… αλλά, καβουρινάκι μου, πήρες στροφή την ώρα που έγραφες τον τίτλο και τον έγραψες… ανάποδα! Καθότι, ο Γιώργος Πιντέρης είναι ο ψυχολόγος που κριτικάρει την αστρολογία!)

      Η Λουκία της ιστορίας δεν υπάρχει, όπως διευκρινίζω στο υστερόγραφο. Υπήρξαν, όμως, κατά καιρούς διάφορες «αστερόπληκτες» φίλες, οι οποίες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο προσπάθησαν (φιλότιμα, ομολογώ) να με μεταπείσουν να δω το όλο θέμα, θετικά.
      Η «επίπληξη» για τον ανάδρομο μού έχει γίνει αυτούσια (από −εξ ανάγκης− συνεργάτιδα, με την οποία, λίαν συντόμως «φάγαμε τα μουστάκια μας». Εεε, πια!)

      Εμένα, φίλοι και φίλες, ήταν −μάλλον− διαφόρων ειδών και ζωδίων! Λεπτομέρειες δεν ξέρω, διότι είχαν τη φρόνηση να μην κάνουν τέτοιες κουβέντες μπροστά μου 😄
      Αυτό, πάντως, που με έχει πείσει ότι η αστρολογία είναι μια μπούρδα όρθια, είναι το γεγονός ότι ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου ήταν Καρκίνος και, όλοι οι αστερόπληκτοι είχαν πέσει πάνω μας να μας πείσουν ότι τα ζώδιά μας δεν ταιριάζουν με τίποτα! (Ίσως, ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο είχαμε τόσα πολλά κοινά και συμφωνούσαμε τόσο πολύ, σε τόσα πολλά!)

      Τι κάνει η Νάσια;! ❤ Λείπει, πες της!…

      Τα φιλιά μου, Αριστέα μου❣ Να είσαι καλά!

      ΥΓ. Κι ένα surprise… από τη Roula the Cat

      Ουφ! Συγκινήθηκα τώρα… 😪

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Εντάξει κλαίω! Διάβαζα τον τίτλο και δεν μπορούσα να αντιληφθώ το λάθος μου! Όταν το κατάλαβα… τι να πω; Ότι αυτοεπιβεβαιώθηκα; Σαν καβούρι πάω ανάποδα, γράφω ανάποδα, … τίποτα ίσιο και συνηθισμένο!

        Μα κι εσύ κριός- που πήγες κι έμπλεξες με καρκίνο ρε κορίτσι! Δεν ήξερες, δεν ρώταγες; ☺

        Το διάβασα ότι η «Λουκία» ήταν επινόηση, αλλά για (όλες) αυτές τις περιπτώσεις που «προσπάθησαν (φιλότιμα, ομολογώ) να με μεταπείσουν» μιλούσα. Με μένα δεν τολμάει κανείς, από όσους είναι πολύ κοντά μου, ούτε για πλάκα! Μπορεί να γυρίσει το μάτι μου! Παιδικό τραύμα, που ακόμα ζητάει τη λύση του!

        Η Νάσια είναι καλά και κάνει πια τις διακοπές της στο χωριό της (όχι πολύ μακριά από την πόλη μας!) Αφού πήγε για λίγους μήνες στην Κρήτη, ως αναπληρώτρια, μαζί με τα διδυμάκια της, αποφάσισε να μην το κάνει ξανά ~ μεγάλη ταλαιπωρία για όλη την οικογένεια, όπως καταλαβαίνεις. Αποφάσισε να αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό! Θα τις μεταφέρω τα λόγια σου. Από Φθινόπωρο πιστεύω ότι θα κάνει σποραδικές εμφανίσεις 🙂

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Μα, και αυτά, τα χαριτωμένα, είναι «Αριστέα»! Είναι συστατικό σου, είναι κάτι από ‘σένα κι εγώ το αγαπώ (νομίζω, όλοι το αγαπάμε!) 💞

          Όσο ήμουν (πολύ) νέα, κρατούσα μια… χατζάρα (στη μύτη της οποίας δε σήκωνα ούτε μύγα!) Με τον καιρό, είδα ότι είναι πιο διασκεδαστικό (για ‘μένα) και πιο αποτελεσματικό ν’ αφήνεις τους άλλους να σου εκθέτουν τις απόψεις τους, να τους κοιτάζεις με χαμόγελο, να χαίρονται (προσωρινά) και μετά να τους λες «ευχαριστώ πολύ, αλλά…
          [Τώρα, το σύστημα−χατζάρα, το εφαρμόζω στο τηλέφωνο. «Καλημέρα σας, από την εταιρεία τάδε, για μια τηλεφωνική έρευ…» — «Δεν με ενδιαφέρει, γεια σας!»]

          Ωχ! Και βέβαια καταλαβαίνω… Νόμιζα ότι, μετά την Κάσο, «στέριωσε» στον Πύργο… Να της τα μεταφέρεις, βεβαίως και να της δώσεις πολλούς χαιρετισμούς!

          Σ’ ευχαριστώ, Αριστέα μου! Φιλάκια πολλά!❤

          Αρέσει σε 1 άτομο

          1. Σε τηλέφωνο (από ενοχλητικές εταιρείες πάντα και μάλιστα μέσα στο μεσημέρι- το έχω παίξει μέχρι και Κατίνα Παξινού, με επιτυχία βέβαια! Μου έδωσα όσκαρ, μόλις έκλεισα! Την καταβρίσκω να φτιάχνω σήριαλ! ☺ Ε από το να θυμώσω, καλύτερα είναι!
            Αχ, πολύ με συγκινείτε με την αγάπη σας! Ανταποδίδω τρυφερά! ♥
            Τώρα αν δρόσιζε κιόλας, έτσι εντελώς ξαφνικά, θα έκλαιγα από την πολλή ευτυχία! ☺
            (Πρέπει να δουλέψω και με τον ανεμιστήρα δεν γίνεται, στεγνώνουν χρώματα και κόλλες, τον κλείνω λιώνω τον ιδρώτα! )

            Πολλά φιλιά ομορφιά!

            Μου αρέσει!

            1. Αυτό, με τα σενάρια… μου θύμισε ένα (χιουμοριστικό) άρθρο που είχα διαβάσει −πριν καμιά 3ετία;− σχετικά με το πώς να αποφύγει κανείς τα ενοχλητικά τηλεφωνήματα των εισπρακτικών. Μία απ’ όλες τις… προτάσεις, λοιπόν, ήταν −με το που έβλεπε κανείς στην αναγνώριση κλίσης το τηλέφωνο της εισπρακτικής− ν’ απαντήσει, λέγοντας: «Ψησταριά η Ωραία Ρούμελη!»
              (Τώρα, βέβαια, εδώ και καιρό, έχουν… εξελιχτεί κι οι εισπρακτικές! Είτε εμφανίζεται ως «απόρρητη κλίση» είτε ως κινητό…]

              Εδώ χαζοφυσάει ακόμη (ελάχιστα, βέβαια κι ένα ανεπαίσθητο φου… φου…) αλλά, εντάξει… Καλούτσικα είναι! Ο κούταβος έχει ψιλοσαλτάρει, με 50 κιλά μαλλί πάνω του (πρέπει, λέει, να κλείσει τους 7 μήνες για το stripping του!)

              Καλή δύναμη, Αριστέα μου, φιλιά! ❤❤❤

              Μου αρέσει!

  6. Την αστρολογία για αρκετά χρόνια την αντιμετώπιζα σαν το δελτίο καιρού: Θα βρέξει, πάρε ομπρέλα. Είναι ανάδρομος ο Ερμής, μην απορείς αν χαλάσει στα ξαφνικά κάποιο μηχάνημα σου. Έχει πανσέληνο, πρόσεχε πώς θα εκφράσεις στους άλλους τα συναισθήματα σου. Έχει νέα σελήνη (όπως πχ σήμερα, «τυχαία» έπεσα!!!) δες τα πράγματα με καθαρό βλέμμα, εξ αρχής… 😉
    Στη συνέχεια, μου άρεσε αυτό που κάπου «τυχαία» διάβασα: «Τα άστρα κυβερνούν τους ανθρώπους και οι σοφοί τ’ άστρα» και μετά απ’ αυτό, έπαψε να με απασχολεί εντελώς η αστρολογία!!! 😛

    Αριστέα μου, παρακαλώ να δώσεις χαιρετισμούς καρδιάς στη Νάσια και φυσικά πολλά πολλά φιλάκια στα διδυμάκια απ΄την μαγισσούλα τους που ποτέ δεν τα ξεχνά! ❤ ❤ ❤
    Με τους Καρκίνους έχω δεσμούς ζωής, ο άνδρας μου, ένας παρ’ ολίγον σύζυγος, μια αγαπημένη φίλη που ζει στη Κρήτη και την Αριστέα μου! 😀

    Καλά να είμαστε ότι και να είμαστε και όπως και να είμαστε! 😉

    ΑΦιλάκιααααααααααααααααααααα! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλημέρα, καλή εβδομάδα, Mia μου!
      Γιατί, βρε πουλάκια μου, με βασανίζετε;! Γιατί με στενοχωράτε;! (sic)
      Που, αν ξέρω κάτι για τη… σκορπίνα, είναι ότι κάνει ωραία σούπα! (Ψέματα. Κι η μαμά μου ήταν… Κι επειδή, ακριβώς, δεν είχε κανένα από τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται στους σκορπιούς, της έλεγα ότι είναι… ελαττωματική στο ζώδιο!)

      🌞❤

      Μου αρέσει!

  7. Αρχικά να ευχαριστήσω θερμώς δια την αφιέρωση των κειμένων Α και Β!
    Και τώρα να αποκαλύψω ότι η αρτίστα ποτέ δεν διαβάζει τα άστρα, διότι δεν ξέρει καν τι ζώδιο είναι, καθώς η ημερομηνία γέννησής της είναι σε κάποιο μεταίχμιο να το πω, σε κάποια αλλαγή επάνω να το πω, δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά, μου λένε οι φίλες μου, για να μου πουν τι ζώδιο είμαι, πρέπει να ξέρουν ώρα γεννήσεως, αλλά καθώς η αρτίστα είναι υιοθετημένη, σιγά μην ξέρει κανείς την ώρα γέννησής της!
    Άρα, σε περνάω στην ασχετοσύνη, αγαπητή Αναστασία!
    Πράγμα το οποίο πρέπει να αποκρύψεις από τη Λουκία, διότι θα πάει στον Ντιν και θα μου κάνουν κανέναν κοινωνικό αφορισμό εξ αποστάσεως και ερήμην μου και είναι κρίμα να μου λάχει τέτοιο κακό, της δόλιας!
    Τα κείμενα, τόσο το Α, όσο και το Β, ήταν υπέρ του δέοντος εξαιρετικά και τόσο γελαστικά, που κόντεψα να πνιγώ από τα γέλια με το σούσι που έτρωγα όσο τα διάβαζα! (Καλά, ψέματα λέω, φρυγανιά ήταν)
    Τελειώνοντας να προσθέσω ότι με αποζημίωσες για τα προηγούμενα στεναχωρημένα κείμενα και ως εκ τούτου σε συγχωρώ!
    Θα τους κάνω ακόμα μία ανάγνωση (καλού-κακού χωρίς φρυγανιά) και το βραδάκι θα ασχοληθώ με τη Βιολέτα!
    Καλό μεσημέρι!
    ΣΙ γιου λέιτερ!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Όχι, που δεν θα σου τα αφιέρωνα! Α, όλα κι όλα! Τα μιλημένα, τιμημένα!

      Δεν ξέρεις από τι μπελάδες έχεις γλιτώσει!
      Πελάτισσά μου προ… αμνημονεύτων χρόνων, με το LSE της, τα μεταπτυχιακά / διδακτορικά της, με αξιοζήλευτη προϋπηρεσία (πάλαι ποτέ «γαλάζιο παιδί» γαρ…) έτρεχε σε αστρολόγο, προκειμένου να διεκδικήσει… γκόμενο που της είχε γυαλίσει!
      Αρχικά, έδωσε τα «στοιχεία» της, ο αντίστοιχος «Ντιν» της έκανε μια σούπερ ανάλυση που μου την διηγήθηκε γοητευμένη, μαγεμένη… («όλα μού τα βρήκε, σου λέω! Ό λ α!»), μέχρι που η μαμά της τής είπε ότι είχε κάνει λάθος στην ώρα γέννησης, πράγμα που ανέτρεπε, απ’ ό,τι κατάλαβα, όλο το χάρτη!
      Επειδή, όμως, δεν θυμόταν την ακριβή ώρα, ο… «Ντιν» της είπε ότι πρέπει να κάνουν κάτι που λέγεται, αν το γράφω σωστά «διόρθωση χάρτη»; «Διόρθωση ωροσκόπου»; Θα σε γελάσω… Κι αυτό το πράγμα, ήταν λέει (πιο) ακριβό, διότι ήταν πολύ κουραστικό και κάτι άλλες τέτοιες αηδίες… Κι αυτή η ηλίθια το έκανε! «Θέλω να μάθω ποια είμαι!» μου είχε πει, βαθυστόχαστα!
      Γι’ αυτό σου λέω… Να ‘ξερες από τι έχεις γλιτώσει!

      Ευτυχής που σε ξεπίκρανα!

      Τους ασπασμούς μου!
      (Πάω… Βιολέτα, είδα ότι την έχεις ήδη σχολιάσει!)

      Αρέσει σε 1 άτομο

Πες κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s