Ματριόσκα και Χρυσά Αγόρια

Matryoshka
Σήμερα, θα φέρω κουκουβάγιες στην Αθήνα!

Αλλά πριν από τις κουκουβάγιες, παρακαλώ πολύ να κάνετε μια βόλτα από το σπιτικό της Κατερίνας (Just K), διότι χάρη στη σημερινή δημοσίευσή της: «Ιστορίες καθημερινής εργασιακής τρέλας #1», ξέθαψα αυτή την παλιά ανάρτηση ¹.

Кукла Μатрёшка ²

Έχω αναφερθεί κι άλλη φορά στα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του να είσαι αυτό που, ελληνιστί, λέμε freelancer (το μεταφράζω ως «αυτοεργοδοτούμενος», να χαρεί και η… Οξφόρδη!)

Σε γενικές γραμμές, ο αυτοεργοδοτούμενος εργάζεται… αβασάνιστα (sic) και στο δικό του χώρο… Μπορεί να ξυπνήσει και να κοιμηθεί ό,τι ώρα θέλει, να πλύνει το ποτήρι του –προαιρετικά, εάν το πλυντήριο των πιάτων έχει τιγκάρει και δε χωράει ούτε κουταλάκι ή, εάν είναι γεμάτο με καθαρό πιατομάνι και ποιος να τ’ αδειάσει− χαζεύοντας τη φύση… Μπορεί να κάνει διάλειμμα ωρών για να διαβάσει το παιδί, όπως επίσης και να καθαρίζει κολοκυθάκια (κρεμμύδια, πατάτες κλπ.), ενώ παράλληλα ενημερώνεται για τη δουλειά του ή κάνει κοστολόγηση ή… ρεμβάζει σε μια βάση δεδομένων, ψάχνοντας να βρει γιατί του σκάει!

Ένα άλλο… προνόμιο της, κατ’ οίκον εργασίας, είναι ότι την ώρα που μιλάς με τον πιο δύστροπο πελάτη σου, μπορεί να περνά απ’ έξω ο: έχω-κα-λή-κο-πριά-κο-π-Ι-ριά-έλαεδώηκαλήκο-π-Ι-ρι-άαα! (Διαβάζεται και προφέρεται, όπως γράφεται).

Η μεγαλύτερη ηδονή, πάντως, είναι ότι ο αυτοεργοδοτούμενος δουλεύει όποτε θέλουν (οι πελάτες του!) Αυτό μεταφράζεται ότι το τηλέφωνο του σπιτιού έχει περίπου τη χρηστικότητα του 11888 και, ο αυτοεργοδοτούμενος είναι σαλταρισμένος όσο και ο «τυχαίο; Δε νομίζω!»

Η δε μεγαλύτερη «κατάρα» είναι να ‘χεις πελάτες «χρυσά αγόρια» (ή, golden boys… πάντα ελληνιστί).

Οι δουλειές, έχουν πάρει την κατρακύλα. Σιγά, ο άλλος που χρωστάει στις τράπεζες στεγαστικό, καταναλωτικό, επαγγελματικό και κάρτες… να μην έρθει να φτιάξει ιστοσελίδα. Μέχρι πρότινος, όποιος είχε ένα μαγαζάκι, μια μικρή επιχείρηση και, ήθελε να προβληθεί λίγο παραέξω… πρώτα απευθυνόταν σε «εταιρεία φιλοξενίας και κατασκευής ιστοσελίδων» και μετά στο Χρυσό Οδηγό!

Είχε δε, τις εξής πιθανότητες με, τα εξής ποσοστά:

• να πέσει σε σωστούς επαγγελματίες, που θα του παρείχαν αξιοπρεπείς υπηρεσίες, έναντι αδράς αμοιβής — Ποσοστό 36,8%
• να πέσει σε «αλεξιπτωτιστές» που θα του παρείχαν υπηρεσίες της πλάκας (έπεσε ο server, δε δουλεύουν τα links, οι μισές σελίδες του site είναι… δυο χρόνια Under Construction) σε χαμηλή τιμή (που όμως, επειδή δε δουλεύει τίποτα… ακόμη κι η χαμηλή τιμή είναι κούκος γι’ αηδόνι!) — Ποσοστό 50%
• να πέσει σε επαγγελματίες, που όμως θα του παρείχαν υπηρεσίες αντιστρόφως ανάλογες των χρημάτων που έδωσε — Ποσοστό 11,2%
• να πέσει σε σωστούς επαγγελματίες, που θα του παρείχαν αξιοπρεπείς υπηρεσίες, έναντι χαμηλής (της… χαμηλοτέρας!) αμοιβής — Ποσοστό 2% (La Grèce ~ Deux points!)

Τους τελευταίους μήνες, τα ποσοστά έχουν μηδενίσει κοντέρ… εκτός και εάν ένα «χρυσό αγόρι», αποφασίσει να φτιάξει ιστοσελίδα για το κέφι του!

[Κάπου σε αυτό το σημείο ή, λίγο πριν… νομίζω αντιλαμβάνεστε ότι έχουμε ανοίξει τουλάχιστον μία Κούκλα Ματριόσκα]

Το δικό μας «αγόρι», το χρυσώνει μια πολυεθνική –τι πρωτότυπο! (Να κι οι κουκουβάγιες!) Επειδή δε, έχει πάψει εδώ και κοντά μισόν αιώνα να ‘ναι σε ηλικία αγοριού, να σας συστήσω τον –ας τον πούμε– Σοφοκλή.

Ο Σοφοκλής, ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που μεγάλωσαν σχετικά άνετα, σπούδασαν και βρήκαν δουλειά, την επομένη –που λέει ο λόγος– του πτυχίου. Κι επειδή την εποχή εκείνη, η (νέα) δημοκρατία στην Ελλάδα βρισκόταν στα σπάργανα –την παλιά την είχαμε απωλέσει από τους αρχαίους χρόνους– ο δικός μας, φρόντισε να διαδώσει παντού, σε φίλους, συγγενείς και συναδέλφους, πόσο περήφανος ήταν που ανήκε στα «παιδιά του Πολυτεχνείου» (ναι, εντάξει, δεν ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο ο ίδιος, αλλά ως φοιτητής, ε, δεν κοίταξε να γυρίσει σπίτι του και να χουχουλιάσει στην αγκαλιά της μαμάς!) κάτι που, μπορούσε να ισχυριστεί οποιοσδήποτε τότε –όπως επίσης οποιοσδήποτε μπορούσε να ισχυριστεί και ότι έκανε αντίσταση κατά της χούντας… αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία κι εγώ, για μιαν ακόμη φορά είμαι εκτός θέματος!

Επιστροφή στον… περήφανο Σοφοκλή που, όσο περνούσαν τα χρόνια κι ανέβαινε στην ιεραρχία της εταιρείας (που αργότερα εξαγοράστηκε από τη «μαμά–πολυεθνική–εταιρεία»), έπαψε να πηγαίνει στις συγκεντρώσεις, να διαδηλώνει στα συλλαλητήρια και να βρίσκεται με τους παλιούς συμφοιτητές «για ένα κρασί» μια στις τόσες και, οπωσδήποτε κάθε 17 Νοέμβρη, στη μεγάλη, επετειακή πορεία.

Άλλωστε, τώρα ο Σοφοκλής μας είχε δημιουργήσει οικογένεια, είχε αποκτήσει παιδιά (που μεγάλωναν), υποχρεώσεις (που μεγάλωναν), σπίτι (που έπρεπε να μεγαλώσει ή, να αγοραστεί άλλο, καινούριο, σε πιο σικ περιοχή)… ε, τι να έκανε κι εκείνος; Να μην ανταπεξέλθει στις προσταγές των καιρών, αλλά και –κυρίως– των μετόχων, του ΔΣ, της εργοδοσίας…; Ε;

Η μάνα του, σοφή γυναίκα, του ‘λεγε πάντα πως, το σκυλί, εκεί που τρώει γαβγίζει. Ε, να μη γαβγίσει κι ο Σοφοκλής προς χάριν της εταιρείας που τον έτρεφε, του ‘χε δώσει «πρόσωπο» στην κοινωνία, όνομα (ποιος νονός και μαλακίες! Να ‘ναι καλά η εταιρεία!) και του παρείχε το ευ ζην απλόχερα;

Περπατούσε και… πετούσε ο Σοφοκλής που ήξερε πως, πίσω από κάθε κουρτίνα, κάθε περσίδα και κάθε φράχτη της περιοχής (δε λέμε «γειτονιά» στα μουράτα προάστια, παρακαλώ πολύ!) κάποιοι άνθρωποι παρακολουθούσαν τα βήματά του, το φρεσκοπλυμένο τζιπ του, τα καλοαναθρεμμένα του παιδιά και την πάντα «στην πένα» συμβία του (που, κάθε χρόνο, άλλαζε αυτοκίνητο).

Το πρόβλημα με τους Σοφοκλήδες που τους ταΐζει μια πολυεθνική (συνήθως), είτε αυτοί βρίσκονται ψηλά (όπως ο δικός μας) είτε –ακόμη– χαμηλά… είναι πως κάποια στιγμή, σκάει μια σπίθα στο κεφάλι τους κι αυτό φουντώνει. Αλλάζει «συχνότητα» και παίζει αλλού γι’ αλλού!

Ζουν στον δικό τους «πολυεθνικό» (ή παγκοσμιοποιημένο) κόσμο, δέχονται πειθήνια, ως θέσφατο, τους κανόνες και τις νόρμες που επιβάλλονται από την παγκόσμια κυβέρνηση [δεν πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας(!), αλλά για την πραγματικότητα που καθορίζεται από τους G7, G20, Bilderberg Group, μυστικές επιτροπές «ειδικών αποστολών» –έτσι, για ορεκτικό] και που είναι, άλλωστε, οι γενικευμένοι κανόνες λειτουργίας και συμπεριφοράς της υγιούς (μικρο)κοινωνίας μέσα στην οποία ζουν και κοινούνται οι ίδιοι (βλ. «εταιρεία»).

Έτσι:
Όταν η εταιρεία ορίζει συγκεκριμένο ενδυματολογικό κώδικα (ή dress code) που απευθύνεται σε στελέχη υψηλής ή/και ανώτατης μόρφωσης και οικονομικής επιφάνειας (μπισκοτάκι, για το καλό σκυλάκι!), προσβλέποντας σε ομάδες–στόχους (τα γνωστά target groups) αντίστοιχων προδιαγραφών…
Όταν η εταιρεία «διευκολύνει» με τα κατάλληλα μέσα (λέγονται και facilities) το προσωπικό της (το οποίο, παρεμπιπτόντως, είναι πλέον human resources), προκειμένου να εργαστεί απρόσκοπτα εντός (αλλά, κυρίως, εκτός) ωραρίου…
Ε, του κερατά! Ποιος Σοφοκλής δε θα ακολουθήσει αδιαμαρτύρητα τις διαδικασίες και τους «κανόνες συμπεριφοράς» [λέγονται και procedures. Πρόκειται δε, ουσιαστικά, για μέτρα χειραγώγησης] και, δεδομένου ότι περνά τουλάχιστον 12 ώρες στο γραφείο… πώς να μην τις ενσωματώσει και στη ζωή του;

wrkh

 

[Η οποία «ζωή»… τι ‘ναι ο κάβουρας, τι’ ναι το ζουμί του. Ειδικότερα για τον δικό μας, τον Σοφοκλή, από τότε που πήρε και θέση στο ΔΣ (α, ναι! Αυτό πώς μού διέφυγε;! Βέεβαια! Δόξα και τιμή, για το Σοφοκλή!) ζήτημα είναι να τον βλέπει το σπίτι του 2-3 ώρες.
Θα γυρίσει κατά τις εννιά–φεύγα το βράδυ, θα κάνει ένα μπάνιο, δε θα φάει –διότι τρώνε στην εταιρεία. Από τα facilities που λέγαμε– θ’ ανοίξει το laptop να προετοιμάσει τις παρουσιάσεις, να ολοκληρώσει τις μελέτες ή, να συγκεντρώσει ακόμη περισσότερα στοιχεία –ό,τι, τέλος πάντων, έχει το πρόγραμμα της επομένης– και τέλος, θα κάτσει στην καναπεδάρα του, στην πολυθρονάρα του… για να μετακομίσει σε κάνα μισάωρο στην… κρεβατάρα του!]

[Άλλη μία Κούκλα Ματριόσκα]

Τι συμβαίνει, τώρα, όταν κάποιος Σοφοκλής αποκτά χόμπι και, θέλει να το κάνει βούκινο στον «κύκλο» του; Είναι προφανές: θέλει να φτιάξει site! Όχι ο ίδιος, φυσικά! Εάν είναι δυνατόν!

Κανένας Σοφοκλής που σέβεται τον εαυτό του, δεν θα ασχοληθεί ο ίδιος με τα, των υπολογιστών! «Αυτά είναι για τα πιτσιρίκια!» Όχι με την έννοια «εγώ είμαι μεγάλος» αλλά με την έννοια «αυτά είναι τόσο γελοία που, μόνον τα πιτσιρίκia και οι αργόσχολοι καταπιάνονται». (Καλώς! Το πιάσαμε το υπονοούμενο, κύριε Σοφοκλή! Πάμε παρακάτω…)

Αρχικά, ο Σοφοκλής μας απευθύνθηκε σε μια εταιρεία του ποσοστού 36,8% (βλ. σχετική παράγραφο της ανάρτησης). Η εν λόγω εταιρεία, του πρότεινε να περάσει από τα γραφεία τους. Όταν, όμως, τους είπε ότι η agenda (sic) του είναι φορτωμένη και φυσικά, δεν ήταν δυνατόν αυτός, ο super–duper–executive something (για την οικονομία της ανάρτησης και επειδή ο τίτλος του είναι κάτι τέτοιο, βαρύγδουπο και… ανεξιχνίαστο!) να πάρει τα πόδια του και να πάει από ‘κει, προθυμοποιήθηκαν να του στείλουν ειδικό συνεργάτη τους, να συζητήσει μαζί του διεξοδικά για το πώς θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια μοναδική ιστοσελίδα, αντάξια της ποιότητας και της μοναδικότητας του έργου του.
(Κάπου εδώ να πούμε, λοιπόν, ότι έστω ο Σοφοκλής μας… τις ελεύθερες ώρες του –τις ποιες;!– πασάλειβε καμβάδες).

Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι τη στιγμή που ο «ειδικός συνεργάτης», του ξεφούρνισε πόσο, περίπου, θα κόστιζε η ιστοσελίδα. (Από 3,500 έως 5,000 ευρώ). Σηκώθηκε από το γραφείο του (κίνηση που σαφέστατα υποδηλώνει ότι η συνάντηση έφτασε στο τέλος της), χαιρέτησε ευγενικά (αν και, αλαζονικά) τον «ειδικό συνεργάτη» και στο κλείσιμο της πόρτας, εν αντιθέσει με τον ισχύοντα «κώδικα συμπεριφοράς» που υιοθετούσε η εταιρεία (του) αλλά και ο ίδιος (έξις, δευτέρα φύσις) σήκωσε και τα δυο χέρια κι έριξε δυο μεγαλοπρεπέστατες μούντζες!

Η συνέχεια της ιστορίας, είναι ότι ο Σοφοκλής (φίλος, φίλου γνωστού κάποιου πελάτη μου) απευθύνθηκε σ’ εμένα –την οποία εμένα, ουδείς είχε ενημερώσει. Πώς, άλλωστε, εφόσον η μεταξύ τους σχέση, των… διαπλεκομένων, ήταν από μόνη της ασαφής και αόριστη.

Από το πρώτο κιόλας τηλεφώνημα –στα επόμενα το επιβεβαίωσα– κατέληξα σε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Ένας Σοφοκλής :

• δεν σου απευθύνει ποτέ το λόγο στον πληθυντικό. Διότι, αυτός είναι ο super-duper-executive something, μέλος του ΔΣ της «x» –εξίσου super duper– πολυεθνικής κι εσύ… Εσύ τι είσαι; Μια μονάδα, ένας ανθρωπάκος στο ανώνυμο πλήθος, ένα τίποτα. Σκόνη στα παπούτσια του!
Συνήθως ένα «έλα, παιδί μου…» ή, «γεια σου, είμαι ο Σοφοκλής ο τάδε, με σύστησε ο τάδε και σε παίρνω να μου πεις: τι προσφέρεις και πόσο, τι υλικό χρειάζεσαι από ‘μένα για να προχωρήσεις και, πότε θα ‘σαι έτοιμη;»
Εάν απαντήσεις αμέσως, τον βάζεις σε υποψίες ότι μπορεί να του λες μπούρδες!
Εάν δεν απαντήσεις αμέσως, σε θεωρεί βραδύνου και άρα, τζάμπα χάνει το χρόνο του μαζί σου!
• θα σου τηλεφωνήσει ό,τι ώρα μπορεί, θέλει ή έχει διάθεση. Δεν έχει σημασία που, θεωρητικά, τηρείται ένα 9:00-17:00.
Εάν εκείνος χρειαστεί να πάει στο γραφείο του στις 07:30 το πρωί, θα σου τηλεφωνήσει 07:35.
Εάν πήζει, πνίγεται ή, η γραμματέας του (assistant λέγεται τώρα) τού έχει κλείσει ραντεβού για μασάζ ή γυμναστήριο ή hair stylist (έλα, καλέ! Ο μπαρμπέρης!) στα ενδιάμεσα των συμβουλίων, των συσκέψεων και άλλων (meetings, committees κ.λπ.), θα σου τηλεφωνήσει όταν τελειώσει απ’ όλους και όλα (είτε γύρω στις 21:30 το βράδυ από το γραφείο είτε γύρω στις 23:00, από το σπίτι!
• θεωρεί δεδομένο ότι ο μόνος που δουλεύει και είναι παραγωγικός, είναι εκείνος και οι όμοιοί του (άλλοι executives, δηλαδή!) Εσύ, απλώς το ξύνεις. Αφού, λοιπόν, το ξύνεις (το οποίο, μόλις πάρει λίγο θάρρος, θα στο πει και κατάμουτρα), δεν δικαιολογείσαι να μην έχεις χρόνο, δεν δικαιούσαι κάτι τέτοιο!

Εάν έχεις τουλάχιστον 4–5 δουλειές ανοιχτές, μπορείς να τον διαολοστείλεις χωρίς καμία τύψη. Εάν όμως ο Σοφοκλής σού σκάει μύτη αφότου δουλειές και ποσοστά έχουν μηδενίσει κοντέρ (βλ. σχετική παράγραφο της ανάρτησης) και από τη στιγμή που έχεις σπίτι, παιδί, υποχρεώσεις (ή και όχι απαραίτητα όλα αυτά μαζί), τότε κάνεις πελάτη σου το Σοφοκλή, ο οποίος σου κατσικώνεται στο σβέρκο και μιαν ωραία πρωία, συνειδητοποιείς ότι τον έχεις κάνει και συνέταιρο στη ζωή σου, στο πρόγραμμά σου, στο σπίτι σου, στο πορτοφόλι σου!

Διότι ο Σοφοκλής, επεμβαίνει!

• Επεμβαίνει στη δουλειά σου, ζητώντας πράγματα που είναι ανέφικτα και, με ύφος ειδήμονα, σου λέει ότι «είτε δεν ξέρεις πού πάνε τα τέσσερα, είτε βαριέσαι!»
• Επεμβαίνει στον τρόπο που του εξηγείς· «αρνούμαι κάθε φράση που αρχίζει από δεν».
• Επεμβαίνει στην καθημερινότητά σου, καταστρώνοντάς σου το πρόγραμμα με το οποίο θα δουλέψεις, προκειμένου να έχει εκείνος στην ώρα του (δηλαδή… εχθές!) κάτι που του καρφώθηκε στο κεφάλι τη στιγμή που επέστρεφε από το γραφείο στο σπίτι… μεθαύριο, στις 21:56!

Εάν έχεις δεσμευτεί σε κάτι άλλο, με ανθρώπους λιγότερο απαιτητικούς και σαφέστατα συμπαθείς και αγαπητούς, και τον βάζεις δεύτερο, τρίτο στις προτεραιότητές σου… θα σε ειρωνευτεί λέγοντάς σου χαιρέκακα «ω, μα φυσικά! Είμαι ευτυχής που έχεις την πολυτέλεια να επιλέγεις δουλειές σε τέτοιες εποχές!»

[Προτελευταία Κούκλα Ματριόσκα]

Η κοσμοθεωρία του Σοφοκλή είναι διαμορφωμένη από και προσαρμοσμένη σε εκείνη, του εργοδότη του· της πολυεθνικής.

Περιχαρακωμένος στην εικόνα του επίπλαστα τέλειου (μικρό)κοσμου, που απαρτίζεται από τέλειους ή, σχεδόν τέλειους ανθρώπους οι οποίοι έχουν πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, κατοικούν σε κυριλέ περιοχές, ντύνονται ακριβά και με γούστο (classy style), δεν καπνίζουν (αλίμονο! Το κάπνισμα είναι για τους τριτοκοσμικούς!), είναι πεπεισμένος ότι η κοινωνία μπορεί να πάει μπροστά, εάν επικρατήσει αυτή η τελειότητα που, δυστυχώς… κάποιοι ανόητοι ρομαντικοί, δεν δύνανται να κατανοήσουν και την σαμποτάρουν!

Όποιος εργάζεται σκληρά και πολύ (όπως εκείνος), αμοίβεται πλουσιοπάροχα –έτσι πρέπει. Έτσι είναι. [The American Dream]. Οι υπόλοιποι; Όλοι οι υπόλοιποι; Μα, δεν είναι προφανές; Πρόκειται για αμόρφωτους τεμπέληδες που επιβουλεύονται το όνομα, τη δόξα και κυρίως το χρήμα των ανθρώπων αυτής τής –δικής του– τάξης!

Για τον Σοφοκλή, δεν υπάρχουν άνισες ευκαιρίες. Όποιος αξίζει, προχωρά. Όποιος προχωρά, αμοίβεται. Όποιος αμοίβεται, αποκτά κύρος. Όποιος αποκτά κύρος, αποκτά δικαιώματα. Όποιος αποκτά δικαιώματα, αποκτά εξουσία. Όποιος αποκτά εξουσία, έχει τον κόσμο στα χέρια του, στα πόδια του ή… γραμμένο στα @@ του!

Ο Σοφοκλής είναι απόλυτα σύμφωνος με τους όρους του Μνημονίου. Υποστηρίζει τις κυβερνητικές θέσεις. Θεωρεί απαράδεκτη την κοινωνική ασφάλιση που «είναι η χαρά του τεμπέλη!» Συμφωνεί με τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων. Επιθυμεί το νοικοκύρεμα του τόπου. Να μπούνε σε τάξη οι τεμπέληδες του Δημοσίου.

Ο Σοφοκλής, πιστεύει ότι μόνον άνθρωποι της δικής του ευφυΐας και του δικού του… status, νομιμοποιούνται να έχουν δικαίωμα ψήφου, διαφορετικά η χώρα δεν θα πάψει να πηγαίνει κατά διαόλου.

Σε off the record (= «εξωσχολική» = εκτός θέματος = εκτός συνεργασίας) συζήτηση, καταλήξαμε να τσακωθούμε, επειδή θεωρεί τις εκτιμήσεις μου για την «τάξη» του, τις πολυεθνικές του, τις απόψεις του για το εργασιακό… «επικίνδυνο λαϊκισμό». (Κάπου εκεί, έβγαλε κι εμένα, άχρηστη για ψήφο!)

Φαντασιοκόποι και ρομαντικοί, δυνητικοί επαναστάτες… αυτοί είμαστε στα μάτια του Σοφοκλή κι η θέση μας είναι στο σύγχρονο Καιάδα του. Για εμάς, πάλι, ο Σοφοκλής είναι άλλη μια στειμμένη λεμονόκουπα του συστήματος που ο ίδιος στηρίζει με κάθε παραγωγικό κύτταρό του, ενώ δεν είναι μακριά η μέρα που αυτό, μη έχοντας πια τίποτα ν’ αντλήσει, θα τον πετάξει παράμερα.

[Τελευταία Κούκλα Ματριόσκα • Eπιστροφή στη «μητέρα» – Κούκλα Ματριόσκα]

Μοιάζουμε με τα στρώματα του κρεμμυδιού· γυμνώνεις κι αποκαλύπτεις τι κρύβεται παραμέσα.

Αιτίες που οδηγούν σε αποτελέσματα κι αποτελέσματα που δημιουργούν αιτίες. Κοινωνικές συνειδήσεις που κατασκευάζονται, διαμορφώνονται, καθοδηγούνται, χειραγωγούνται…
και άνθρωποι που με τη σειρά τους κατασκευάζουν, διαμορφώνουν, καθοδηγούν και χειραγωγούν κάποιους άλλους…
που με τη σειρά τους θ’ αμφισβητήσουν, θα διαφωνήσουν, θα διαχωριστούν, θ’ αποσπαστούν, θ’ απορριφθούν…
για να δημιουργήσουν καινούριες ομάδες, οι οποίες θα διαμορφώσουν κάποιες άλλες κοινωνικές συνειδήσεις, που…

Μοιάζουμε με τις κούκλες Ματριόσκα…


¹ Πρώτη δημοσίευση: 10 Οκτωβρίου 2010 στο (τότε) ιστολόγιό μου: «Μολύβι και Χαρτί»
² Θέλεις να μάθεις για την κούκλα Ματριόσκα; Παιχνίδι με μυστικό: Πώς η ματριόσκα έγινε το βασικό σύμβολο της Ρωσίας
• Images source: Pinterest

64x64_fb_tealΤο Σάββατο 15.07.2017, «Το Γελοίον του Θέματος» έκλεισε ένα μήνα στη «γειτονιά» και έλαβε την απόφαση να… σοσιαλισθεί, αποκτώντας τη δική του σελίδα στο facebook. Όσοι πιστοί προσέλθετε!
ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ

19 thoughts on “Ματριόσκα και Χρυσά Αγόρια

  1. Ω, πόσο ατελής θα φαντάζω στα μάτια του κάθε Σοφοκλή, που κι εγώ αν το δεις από μια πλευρά «αυτοεργοδοτούμενη» είμαι, αλλά τα έσοδα μου είναι μηδαμινά! Εντελώς! ☺ Προφανώς και είμαι αμόρφωτη τεμπέλα για αυτόν, ε; Αλλά δεν νιώθω ανάγκη να κρίνω τον Σοφοκλή και τον κάθε… executive. Είναι οι επιλογές του, είμαι οι επιλογές μου. Δεν συγκρίνω. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις. Δεν κράζω, δεν κρίνω, δεν στηλιτεύω τέτοιες επιλογές (ζωής θα έλεγα) …πια. Νομίζω πώς κάθε τι έχει το τίμημά του. Αρκεί να είσαι καλά με αυτό που ζεις. Τόσο απλά.
    Τώρα, αν ο ίδιος σκέφτεται «κάπως» για τους άνεργους, τους φτωχούς, τους λαουτζίκους, είναι δικό του θέμα. Όχι δικό μου.Έμαθα ότι όσα δεν μπορείς να τα αλλάξεις, μπορείς να βρεις τρόπους να τα διαχειριστείς με καλύτερο τρόπο και να μην δυστυχείς.
    Πολλά φιλιά Νατάσα μου ( και υπομονή με τους Σοφοκλήδες που σου τυχαίνουν στο δρόμο σου! )

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Αριστέα μου,
      Δεν κρίνω τον «Σοφοκλή». Και δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με τις επιλογές τού −οποιουδήποτε− «Σοφοκλή», αν δεν μου τις κοπανούσε από την αρχή της συνεργασίας μας, με ειρωνεία και υφάκι.
      Αν δεν έκανε ανόμοιες −και ανόητες− συγκρίσεις του εαυτού του με τις εκατοντάδες άνεργους που έχουν περισσότερα τυπικά προσόντα από τον ίδιο, αλλά (για κακή τους τύχη) όταν έφτασε η δική τους ώρα να πιάσουν δουλειά (ανάλογη των προσόντων τους αυτών), η αγορά δεν πρόσφερε πια τις ίδιες ευκαιρίες με την εποχή που προσλήφθηκε ο «Σοφοκλής» ή, ακόμη χειρότερα, είχε «κλείσει.
      Αν δεν είχε τόση έπαρση, αλλά και τόσο μεγάλη επιθυμία να αυτοδιαφημίζεται (ως κάποιος σπουδαίος, μεγάλος, «τρανός»).

      Βεβαίως είναι δικό του θέμα, μα έγινε και δικό μου, από τη στιγμή που δοκίμασε να με μειώσει, όχι επειδή είχε «ατράνταχτα επιχειρήματα», αλλά επειδή είχε μεγάλη γλώσσα (την οποία δεν… βουτούσε στο μυαλό πριν μιλήσει, όπως προτρέπει το γνωστό γνωμικό!)
      Και βέβαια, όταν από τη θέση τού κοινωνικά και οικονομικά «βολεμένου», έφτασε να κρίνει τους αυτόχειρες της κρίσης, τους άστεγους, τις ασθενέστερες ομάδες γενικότερα.
      Με τον «Σοφοκλή» γνωριζόμαστε 9 χρόνια! Τα πρώτα σημάδια «βελτίωσης» (απέναντί μου) τα έδειξε πριν 5 χρόνια, εξ αφορμής μιας σοβαρής περιπέτειας της υγείας μου, εξαιτίας της οποίας διέκοψα όλες τις τότε συνεργασίες μου (και, ω! του θαύματος, ο «Σοφοκλής» με… παρακάλεσε να πάρω το χρόνο μου και να επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους συνεργασίας μας) ενώ, μόλις τα 2-3 τελευταία έχει ηρεμήσει εντελώς! Πάντα, όμως, εξακολουθεί να είναι οπαδός του πιο ακραίου φιλελευθερισμού (κι έχει αποθρασυνθεί και στα social media!) και να γίνεται όλο και πιο επικριτικός με τη μεγάλη μερίδα του κόσμου που υποφέρει…

      (Αριστέα μου, η υπομονή είναι αρετή κι εγώ δεν είμαι ενάρετη!)

      Σ΄ευχαριστώ πολύ!❣
      Φιλιά πολλά πολλά, όμορφο βράδυ Κυριακής να έχεις!

      ΥΓ. Περαστικά στη μανούλα σου! 🌷

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Καλημέρα και καλή εβδομάδα Νατάσα μου. Γελάω γιατί σκεφτόμουν ότι θα φαίνομαι ενάρετη λοιπόν στα μάτια σας με τόση υπομονή που έχω! Βασικά, ναι έχω πολλή υπομονή. Ενάρετη δεν είμαι όμως με την καμία. Είναι απλά η φιλοσοφία ζωής μου. Δεν έγινε η μεταστροφή μου λόγω καταστάσεων, είχε ξεκινήσει προ πολλού. Εξάλλου εγώ παραιτήθηκα και βρέθηκα να παλεύω τα τελευταία 2,5 χρόνια με το τέρας της ανεργίας. Δεν λέω ότι είναι όλα καλά έτσι. Απλά πάντα βρίσκω θετικά πίσω από κάθε τι στραβό που μου τυχαίνει.

        Καταλαβαίνω απόλυτα τι ζεις και πόσο φορτωμένη είσαι με τον συγκεκριμένο πελάτη. Αναγκαίο κακό ; Πάντως εγώ όταν δεν είχαν πλέον άλλη υπομονή αποφάσισα να μείνω με ελάχιστα, και να παλέψω με τις ανασφάλειες, παρά να μου κοστίσει στην ψυχική μου υγεία. Φυσικά έχω την πολύτιμη βοήθεια των δικών μου ανθρώπων και φυσικά δεν έχω κάποιον άλλον να συντηρήσω πέρα από μένα την ίδια. Αν είχα παιδί θα είχα ακόμα περισσότερη υπομονή και αντοχή φαντάζομαι και θα αναγκαζόμουν να ανέχομαι πολλούς Σοφοκλήδες.

        Όμως σου ξαναεξηγώ. Ξέρω πώς σκέφτονται όλοι αυτοί οι νεοφιλελέ και δεν θυμώνω. Δεν ιδρώνει το αυτάκι μου. Χαμογελάω. Το πέτυχα μετά από πολλή εξάσκηση αυτό, δηλαδή να μην με αγγίζουν σχόλια, σκέψεις, απόψεις ανθρώπων που δεν είναι σημαντικοί στη ζωή μου. Γιατί όταν μένω μόνη, κλείνω την πόρτα μου ή ξαπλώνω στο κρεβάτι μου ο μόνος που μένει να αντιμετωπίσω είμαι εγώ, και το μόνο που μετράει είναι η δική μου αυτοεκτίμηση!
        Γιατί αυτό είναι για μένα το πιο σημαντικό. Να είσαι εντάξει με σένα!
        Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου. Είχαμε μερικές επιπλοκές και ήμασταν πάλι στο νοσοκομείο σήμερα. Τώρα επέστρεψα! Είπα να ξεμουδιάσω λίγο πριν κάνω πάλι την αποκλειστική με λίγο μπλογκάρισμα :))

        Πολλά φιλιά!

        Αρέσει σε 2 άτομα

        1. Ξεκινώ με τα (ειλικρινή και από καρδιάς) Περαστικά στη μαμά σου. Λυπάμαι που υπήρξαν επιπλοκές κι εύχομαι να ήταν η τελευταία ταλαιπωρία σ’ αυτή τη δυσάρεστη περιπέτεια…🌷

          Αλίμονο αν δεν αναζητούσαμε κάτι θετικό πίσω από κάθε «στραβό κι ανάποδο». (Δεν το βρίσκουμε πάντα, ωστόσο…)
          Αν με ρωτήσεις τι θετικό απεκόμισα −και αποκομίζω− από τη συνεργασία μου με τον «Σοφοκλή», δεν θα σου μιλήσω περί οικονομικού «οφέλους», διότι η αμοιβή είναι το αντάλλαγμα για την εργασία μου και την έως σήμερα παροχή υπηρεσιών.
          Μπορώ να πω όμως με σιγουριά ότι πήρα αρκετά μαθήματα συμπεριφοράς (κακής συμπεριφοράς!) και δούλεψα πολύ μέσα μου για την αντιμετώπιση παρόμοιων φερσιμάτων. Δεν είμαι σίγουρη ότι έγινα πιο υπομονετική, σαφέστατα όμως ανταπεξέρχομαι αποτελεσματικότερα (ίσως και με λιγότερο προσωπικό ψυχικό κόστος).
          «Εντάξει με τον εαυτό μου», δεν μπορώ να είμαι όταν δεν δίνω σημασία ή δεν ιδρώνει το αυτί μου. Mea culpa, ίσως. Αλλά δεν δύναμαι ν’ αφήνω τον κάθε «Σοφοκλή» να αλωνίζει, ακυρώνοντας ανθρώπους και επιλογές. Ο συγκεκριμένος (και νομίζω, δεν είναι «περίπτωση μοναδική») εκλαμβάνει τη σιωπή ως επιβεβαίωση της ορθότητας των λεγομένων του. Και το αστείο είναι πως, ο πολύς «Σοφοκλής», μας προέκυψε… θρασύδειλος! (Άργησα, λιγάκι, να το καταλάβω). Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι μεταπείθεται ή ότι βάζει το μυαλό του σε διαδικασία να σκεφτεί μήπως κάτι απ’ αυτά που υποστηρίζει είναι λάθος ή έστω υπάρχει και άλλη οπτική… Τουλάχιστον, «βγάζοντάς (του) γλώσσα»… λουφάζει ή καλμάρει! (Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση, να βλέπεις έναν −οποιονδήποτε− «Σοφοκλή» να λουφάζει!)

          Το καλό είναι ότι ανέκαθεν ήθελα να μπορώ να κοιμάμαι ήσυχη (προσπαθώντας να είμαι δίκαιη και έντιμη) αλλά, το κακό είναι ότι, και οι «Σοφοκλήδες» κοιμούνται −γενικώς!− πάντα ήσυχοι!

          Αριστέα μου, σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και το ουσιαστικό σου σχόλιο.
          Καλή δύναμη, όλα να πάνε κατ’ ευχήν!
          Φιλάκια πολλά πολλά! ❤

          Μου αρέσει!

  2. Ωραία αρχίζει η βδομάδα και με δροσερή βροχούλα αλλά και με διαδικτυακό μάθημα!!! 😛
    Και η αφεντιά μου, τα τελευταία 15 χρόνια είναι αυτό που λένε, freelancer ή κατ’ εμέ αυτοαπασχολούμενη ή αυτομαζοχιζόμενη με εργοδότη τον σύζυγο… δλδ ότι έχω κάνει απ΄την ημέρα που τον νυμφεύτηκα (33 χρόνια) ήταν μέσα απ΄αυτόν: Σκηνικά για σήριαλ της TV, καλλιτεχνική διεύθυνση ταινιών, κοστούμια και τα τελευταία χρόνια εικονογραφώ τα 7 βιβλία του Παραμυθά.
    Η πιο επίπονη δουλειά ήταν που ζωγράφισα τα 26 ημίωρα επεισόδια του Παραμυθά για την ψηφιακή TV… Άρα κατανοώ πολύ καλά τα καλά και τα ζόρικα όταν πρέπει να δουλεύεις απ΄το σπίτι σου! 😉
    Χαίρομαι που η «σχέση» σου με το χρυσό- πρώην αγόρι και νυν «άνδρας», αποκαταστάθηκε, αλλά Αναστασία μου, τί δύσκολα που πέρασες και σίγουρα πόσες θυσίες θα έκανες, μια και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο (άλλη μεγάλη παπαριά)! 🙂
    Μαθαίνω όμως, πως στην εποχή της κρίσης οι «καρέκλα» αυτών των «αγοριών» τρίζει επικίνδυνα και πως πολλοί στα 45 τους βρέθηκαν στο δρόμο να καθαρίζουν τις πισίνες άλλων! 😛
    Ξέρεις όμως πιο υπήρξε για μένα το μεγαλύτερο μάθημα:
    Πως, η στάση μας απέναντι στη ζωή, θα καθορίσει και τη στάση της ζωής απέναντι μας! 😎

    Αμπελοφιλοσοφώντας σου στέλνω πολλά ΑΦιλάκια! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Πολύ μού άρεσε ο χαρακτηρισμός «αυτομαζοχιζόμενη»! 😄
      Και (έχω περάσει και απ’ αυτό το στάδιο!) πολλές φορές, οι πιο δικοί μας άνθρωποι γίνονται οι πιο απαιτητικοί «εργοδότες»!

      Ο πελάτης δεν έχει πάντα δίκιο, συμφωνώ απολύτως ότι πρόκειται περί μεγάλης π@π@ριάς! (Και η λέξη με τα «@» δεν είναι… πιπεριά!) Επειδή δε, ο «Σοφοκλής» μού το κοπάνησε αρκετές φορές αυτό, το περί… δικαίου του πελάτου, κι άλλες τόσες του το αντέκρουσα, είχαμε ομηρικούς καβγάδες επ’ αυτού (με τον «Σοφοκλή» να… απειλεί ότι θα φύγει, θα πάει αλλού κι εμένα να τον προτρέπω! (Μάντεψε ποιος ήταν η… βρεγμένη γάτα, στο τέλος!) 😉

      Είναι γεγονός ότι πολλές καρέκλες έχουν «τρίξει» κι έχουν «σπάσει». Ο συγκεκριμένος, πάντως, ήταν από τους τυχερούς, καθώς (πρόλαβε και) συνταξιοδοτήθηκε υπό ευμενείς όρους και συνθήκες.

      Χμ… Μερικές φορές, η ζωή θέλει το χρόνο της για να πάρει την τελική της απόφαση σχετικά με το ποια στάση θα κρατήσει απέναντί μας!

      Πολλά πολλά φιλιά, Στεφανία μου!
      Σ’ ευχαριστώ πολύ❣

      Μου αρέσει!

  3. Το ‘πες και το έκανες!! Καταιγιστικά αφοπλιστική και απολαυστική συνάμα παρά το ιδιάζων του θέματος! Οι τύποι με έπαρση (+άλλα τόσα που περιέγραψες) δεν είναι σαφώς το καλύτερό μου αλλά έχω κάνει μεγάλη πρόοδο και τους αγνοώ. Παντού τελικά υπάρχει ένας Σοφοκλής γιατί είναι ένα δημιούργημα που φοριέται πολύ τα τελευταία χρόνια και συνεχώς αλλάζει μορφές.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μα, ήταν έτοιμη η ανάρτηση! «Ξεσκόνισμα» και μικροαλλαγές προσαρμογής ήθελε μόνο!
      Σου το είχα γράψει, άλλωστε, πως άνοιξες μεγάλο θέμα!
      Πράγματι, «φοριέται» πολύ το συγκεκριμένο μοντέλο, συχνά βλέπουμε και «αναβαθμισμένες» versions!
      Δεν είμαι σίγουρη και δεν λέω μεγάλο λόγο, αλλά αν επρόκειτο να ξεκινήσει σήμερα μια τέτοια συνεργασία, είναι πιθανό να μην τη δεχόμουν, τελικά…

      Σ΄ευχαριστώ πολυ, Κατερίνα μου! 🌹

      Μου αρέσει!

  4. Μου τη δίνουν τέτοιοι τύποι.
    Κυρίως όμως μου τη δίνουν νέοι άνθρωποι,που θέλουν να τους μοιάσουν!
    Ω ναι!Υπάρχουν πολλοί!
    Προσκαλώ πάντως τον Σοφοκλή και κάθε Σοφοκλή να έρθει να δει τί κάνουμε εμείς οι άνεργοι,αποτυχημένοι,χαζοί,εθελοντές φτωχοί στο Κοινωνικό Φροντιστήριο Πύργου.
    Ναι,είμαστε ρομαντικοί,αλλά ελεύθεροι!
    Όχι νεοφιλελεύθεροι σκλάβοι.
    (Γιούλη)

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αχ, βρε Γιούλη μου!
      Πόσο το φχαριστήθηκα το σχόλιό σου!
      Φοβάμαι, όμως πως, οι «Σοφοκλήδες», εμάς τους υπόλοιπους μας βλέπουν αφ’ υψηλού αφενός και μας αντιμετωπίζουν ως «γραφικούς» αφετέρου. (Φοβάμαι, όχι για εμάς αλλά… για ‘κείνους! Που είναι και πτωχοὶ τῷ πνεύματι και σκλάβοι!)
      🌼

      Μου αρέσει!

  5. Αυτοαπασχολούμενη δεν είμαι, άνεργη είμαι αυτόν τον καιρό, αλλά πολύ θα ήθελα να έχω έναν Σοφοκλή μπροστά μου τώρα, να του φυσήξω τον καπνό του τσιγάρου μου στα μούτρα του!
    Ναι, είμαι σνομπ, ξινή και τώρα και κακιασμένη!
    Εν τω μεταξύ, γνωρίζω έναν που τον λένε όντως Σοφοκλή και έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τον δικό σου, με τη μόνη διαφορά ότι ο δικός μου φτιάχτηκε επί ΠΑΣΟΚ και όχι επί ΝΔ, αν και δεξιότατος!
    Εννοείται ότι έχω διακόψει κάθε επικοινωνία μαζί του από το 1992, αφού πρώτα του φύσηξα τον καπνό στα μούτρα. Μα πόσο να άντεχα η δόλια;
    Πάω τώρα να μάθω πώς η ματριόσκα έγινε το σύμβολο της Ρωσίας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Πολύ το χάρηκα για τον καπνό στη μούρη του −original− Σοφοκλή!
      Δεν μου κάνει καμία εντύπωση που ο καραδεξιός «φτιάχτηκε» επί ΠΑΣΟΚ (ισχύει και αντιστρόφως, άλλωστε…)

      Κακιασμένη;! Όχι, δα! Αυτό μας έλειπε, το δίκιο (μας) να ερμηνεύεται ως κακία / μικροψυχία ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

      Τους ασπασμούς μου!

      ΥΓ. Πόσο θα ‘θελα να δώσω του−αγγέλου−μου−»Σοφοκλή»−νερό παγωμένο με παγάκια από τις παγοθήκες σου!

      Μου αρέσει!

      1. Λοιπόν, από μία γρήγορη έρευνα που έκανα, βρήκα τέτοιες παγοθήκες, που μπορείς να τις παραγγείλεις και ονλάιν!
        Θα σου έβαζα τον σύνδεσμο, αλλά θα βγάλει και φωτογραφία, γιατί έτσι κάνει το γουόρδπρες από ότι έχω αντιληφθεί και δεν θέλω να σου το κάνω εδώ πέρα μέσα Αμέρικαν μπαρ!
        Οπότε, δεν έχεις παρά να ζητήσεις από τη γουγλ παγοθήκες στο συγκεκριμένο σχήμα και ξέρει αυτή!
        Και μετά τις παραγγέλνεις, σου τις στέλνουν και δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα διψάσει κι ο δικός σου Σοφοκλής!

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Καλέ, δεν πειράζει να το κάμνετε Αμέρικαν μπαρ!
          Ευχαριστώ για την πληροφορία!
          Έψαξα και βρήκα μεγάλη ποικιλία κι επιπλέον, σιλικονάτα φορμάκια για κουλουράκια! Έξοχα! Θα τα σετάριζα, να τον τρατάρω κιόλας, μαζί με το νερό… αν ήξερα να φτιάχνω κουλουράκια!
          Δεν πειράζει, αρκεί το νερό —τη δροσιά του να ‘χουμε!

          Ασπασμοί, εκ νέου!

          Μου αρέσει!

            1. 👍 Έκτακτη ιδέα! (Και μου αρέσει πολύ το ζελέ και ξέρω να φτιάχνω!) Δεν ξέρω στο μέγεθος αν θα με καλύψουν για μια χορταστική μερίδα, αλλά σημασία έχει το εφέ!

              Αρτίστα, είσαι μεγάλη! ❤

              Μου αρέσει!

  6. Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που επέστρεψες αν και άργησα να το πάρω χαμπάρι!!!!
    Καταρχήν η ανάρτηση σου όπως πάντα απολαυστικοτατη! Θα τα διαβάσω οοοοοολααα
    Κατά δεύτερον είμαι αλλεργική στην έπαρση και στον ψωνισμο
    Φορτώνω ρε παιδι μου δεν το αντέχω
    Θέλω να ξεχάσω τα καθώς πρέπει και τους κανόνες του σαβουαρ βιβρ και να τους κάνω τα μούτρα ωσάν τα ροδοκόκκινα οπίσθια του πίθηκου. Αλλά η πριγκίπισσα μέσα μου προς το παρόν απλά…. Απαξιει
    Νατάσα μου ελπίζω ότι θα τα λέμε συχνά πια
    Σε γλυκοφιλω
    Μαρία

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλωσήρθες, Μαρία μου❣
      Χαίρομαι πολύ κι εγώ που σας ξαναβρίσκω, τους παλιούς φίλους και γνώριμους της «γειτονιάς»!

      Πολύ γέλασα με τα ροδοκόκκινα οπίσθια του πιθήκου!😄
      Τόσο κι ακόμη περισσότερο αλλεργική στην έπαρση (και στα πολύ ζόρικα, βάζω στην άκρη τη… βασιλική μου ανατροφή!)

      Πολλά φιλιά, την καλημέρα μου
      (και φυσικά θα τα λέμε!) ❤

      Μου αρέσει!

Πες κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s