Αχ, Βιολέτα! #4

violeta_new_04

Σύνδεση με το προηγούμενο

Eκεί που ο κόσμος περίμενε να μάθει διακαώς (γράφουμε και καμιά σαχλαμάρα, να κάνει μπούγιο η περίληψη!) τι συνέβη και τι διημείφθη στην πρώτη φωτογράφιση − casting − whatever της Βιολέτας, στη βίλα της Σαρωνίδας, πέφτουν γράμματα, πέφτουν ρολά, και βρισκόμαστε στη βιολετο-γειτονιά, όπου συμβαίνουν τα απίστευτα (ούτε Όσκαρ να ‘χε πάρει η κόρη η ξανθή, δηλαδή). Όλοι είναι μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, είναι… κι αίφνης! Σκάει μύτη limo (ξαναγράφουμε καμιά σαχλαμάρα) με Κουμάση − Βιολέτα − Περικεντέ και τι αποκομίζουμε; ‘Οτι η Βιολέτα μετονομάσθη σε Βίλυ, το επίθετο Χάνου δεν παίζει πλέον και γενικώς, κάτι προεικάζει ραγδαίες εξελίξεις!
► Όλες οι Βιολέτες –κατηγορία μόνες τους− μαζεμένες εδώ.

Ο παππούς παρεξετράπη!

Παγωμάρα. Σιωπή. Μέχρι κι οι μασέλες της Λενάρας σταμάτησαν να δουλεύουν.

— «Άρχισαν τα όργανα…» ψιθύρισε η Μέλπωॱ ακόμη κι αυτή, συνέπλευσε προς στιγμήν με το πλήθος.

Ο Περικεντές, καταπώς φάνηκε, κάπως αλλιώς τα ‘χε μετρήσει τα πράγματα. Τους είχε φλομώσει με τα φαντασμαγορικά μιας τηλεόρασης που τους ήταν άγνωστη (όταν είδαν και κατάλαβαν περί τίνος επρόκειτο, είχαν περάσει μερικά χρονάκια και το ποτάμι δε γύριζε πίσω) και πίστεψε ότι τα καθρεφτάκια του στράβωσαν τους ιθαγενείς. Ήταν, άραγε, έτσι;

— «Τίτο, σε ξορκίζω!» η drama queen − Βιολέτα! «Πρόσεξε τι θα πεις μπροστά στα γερόντια!»

Δεν πρόκαμε να μιλήσει ο καψερός καναλάρχης που μπουκωνόταν το δεύτερο υπογλώσσιο. Άστραψε και βρόντηξε ο γνωστός, από τα παλαιότερα κεφάλαια, χαρούμενος–παππούς–Βιολέτας!
Με χρονοκαθυστέρηση!

— «Ααα! Ως εδώ και μη παρέκει! Άκου να σου πω, παλληκάρι μου!»

— «Ωχ, θερίζει το Alzheimer», μουρμούρισε η Μέλπω.

Ο Περικεντές, έχοντας περάσει προ πολλού τα διόδια των δεύτερων −ήντα, κολακεύτηκε. Έσιαξε το λινό πουκάμισο που λες κι είχε περάσει τις κακουχίες του ’40, μέσα σε λίγην ώρα, μετακίνησε το βάρος του που τόση ώρα έγερνε ζερβά και τον είχε ταράξει το κότσι κι έστρεψε το βλέμμα στον υπερήλικα που του απηύθυνε το λόγο κι ο οποίος είχε πάρει φόρα μετά τους κράσους που είχε καταναλώσει μουλωχτά, παρόλες τις νουθεσίες των ιατρών, μα κυρίως της κυρα-Γιασεμής (συμβίας) και της κυρα-Ευθυμίας (θυγατρός) που έτρεμαν μην τους ταβλαρωθεί τ’ ανάσκελα ο γέρων και χάσουν τη σύνταξη.

Violeta_04_img2

— «Άκου, να σου πω, παλληκάρι μου! Μια Βιολέτα Χάνου, θα είναι πάντα…»
— «Χάνος…», πετάχτηκε η Μέλπω που, στο μεταξύ, ήρθε στα ίσα της μετά την προσωρινή μετάλλαξή της.
— «Μια Βιολέτα Χάνου, δεν ημπορεί να μετονομασθεί σε Βίλυ…»
— «Σκαμπίλι!», ίσα που πρόλαβε να το πει η μικρή και το εισέπραξε, δυνατό και ζεστό, από την συγχυσμένη μάνα της.
— «Παππού, σας παρακαλώ…», σεβαστική η Μέμα Σταθοπούλου − Βιολέτα − Βίλυ.
— «Και κυρίως, μια Βιολέτα Χάνου, θα φύγει από το σπίτι αυτό, μόνο ντυμένη νύφη! Εάν, λοιπόν, έχεις καλό σκοπό, να μας το πεις τουτηδανά την ώρα, ν’ αρχίσουν τα όργανα, να σας δώκω την ευχή μου, να πιούμε στην υγειά σας!»

Εκείνη τη στιγμή, συνέβησαν πολλά πράγματα ταυτοχρόνως.
Καταρχάς, ο Περικεντές έπεσε ξερός στα χέρια του Κουμάση, ο οποίος, δράττοντας της ευκαιρίας των «δηλώσεων», είχε βουτήξει ένα μπριζολάκι και το ροκάνιζε, στη ζούλα. Πάει το μπριζολάκι, έφυγε άκλαυτο…
Με διαφορά κλάσματος δευτερολέπτου, ξεράθηκε και η Βιολέτα αναφωνώντας «θα καταρρεύσω!» −παραλίγο, στην αγκαλιά της Μέλπως, η οποία τραβήχτηκε διακριτικά− πάνω στον Σώτο.
Η κυρα-Ευθυμία (μητέρα Βιολέτας) ανεφώνησε «Ιιιιιι! Είσαι με τα καλά σου, πατέρα» (δεν ήτο με τα καλά του ο πατέρας, κι αν δεν το ‘χε η ίδια καταλάβει έως τότε, κακό δικό της) «που θα δώσουμε το κοριτσάκι μας» (εδώ, γελάσανε και τα κουβαδάκια του Κούλη, διότι η Βιολέτα δεν ήτο, προ πολλού, ‘κόρη‘, με την έννοια που όποιος κατάλαβε, κατάλαβε) «στο κούσαλο;»
(Ευτυχώς που το… κούσαλο δεν είχε συνέλθει ακόμη, να φάει την προσβολασιόν κόντρ λα μουτρ και να ‘χαμε κι άλλα).
Ο κυρ-Θανάσης (πατέρας Βιολέτας), πάλι, που από νωρίς ουζόπινε και κρασόπινε −και αυτός− ασυστόλως, εξέφρασε τους δικούς του προβληματισμούς: «Τι πολιτικών πεποιθήσεων είναι ο γαμπρός;» (Άλλ’ αντ’ άλλα κουτρουβάλα, της Παρασκευής το γάλα).

Απίκο, η εκλεκτή ομήγυρις, ανέμενε εναγωνίως τις εξελίξεις, ενώ ο αέρας έφερνε κι έδιωχνε τους ψιθύρους «να δεις που τον τύλιξε, το τσουλάκι!», «κορίτσια, ραφτείτε!», «άντε, και στα δικά μας οι λεύτερες!».

Τέρας ψυχραιμίας, η Μέλπω, κρυφογελούσε κάτω από τα σιδεράκια της και, περιμένοντας να κοπάσει ο κουρνιαχτός, έξυνε μ’ ένα σουγιαδάκι τα νύχια της.

Μόλις συνήλθαν οι λιποθυμισμένοι, η μικρή (σπρώχνοντας δεξιά-αριστερά «κάντε άκρη, να πιουν ένα νερό οι ημιθανείς! Άντε, μπράβο!») τους πήρε παράμερα, μαζί και τη μάνα της και τον Κουμάση.
«Έχουμε meeting!», τους ψιθύρισε συνωμοτικά.
Τον κυρ-Θανάση τον έγραψε κανονικά, ενώ την κυρα-Γιασεμή την άφησε στα μετόπισθεν, να φέρει βόλτα τον παππού που −ακόμη− άστραφτε και βρόνταγε!

— «Χαλαρώστε κι αράξτε! Πάλι εγώ θα βγάλω το φίδι απ’ την τρύπα, με το αζημίωτο, φυσικά!
»Μπάρμπα, για ‘σένα η παραγγελιά! BMX σένιο, αύριο πρωί, έξω απ’ την πόρτα!»
— «Ν’ ακούσω, πρώτα! Αν με συμφέρει…»
— «Δεν έχεις την πολυτέλεια να διαπραγματευτείς… BMX ή θάνατος με τη θηλιά στο λαιμό και τη Βιολέτα αμανάτι, να σου σιδερώνει σωβρακοφανέλες!»
— «Δέχομαι!»

— «Τίτο, να μας πει πρώτα, μην μπλέξουμε», ο Κουμάσης, κοιτάζοντας καχύποπτα τη Μέλπω που την είχε φοβηθεί το μάτι του.
— «Εσύ, πολύ μού μπαίνεις και θα ‘χουμε κακά ξεμπερδέματα!», τον κοίταξε λοξά, η μικρή.
— «Λοιπόν, ακούστε με προσεκτικά!»

• • •

Πέρα και ξέμακρα από το χώρο τού… meeting, το κλίμα είχε ελαφρώς βαρύνει, όσο εκείνοι που είχαν ξετινάξει τους μεζέδες και είχαν επιδοθεί στην υπερκατανάλωση αλκοόλ –με εξέχουσα μορφή τη Λενάρα! Έλα, όμως, που δεν τους έκανε καρδιά να ξεκουνήσουν! Επιπλέον, ο κάποτε χαρούμενος–παππούς–Βιολέτας (νυν μαινόμενος), δεν έβαζε γλώσσα μέσα.

— «Ηρέμησε, χριστιανέ μου, επιτέλους!», η κυρα-Γιασεμή (άσχετο: ένα θέμα με τα άνθη, στα ονόματα, το είχαν οικογενειακώς).
— «Ηρέμησε, μπαρμπα-Κούλη», ο Σώτος, ο δικός τους άνθρωπος, ο ανιψιός της κυρα−Ευθαλίας, της μάνας του Σάιμον (δηλαδή του Συμεώνος που ‘χε ξενιτευτεί στην Οστρέιλια), αν ενθυμείσαι από τα προηγούμενα κεφάλαια (που, σιγά μην ενθυμείσαι, εδώ δεν ενθυμούμην καλά-καλά εγώ).
(Σ’ ένα παράλληλο σύμπαν, όπου δεν θα είχε λάβει χώρα το περιβόητο meeting, πρωτοστατούσης της Μέλπως, ο αδαής Κουμάσης θα διεπίστωνε ότι ο Κούλης, ο μικρότερος αδελφός Βιολέτας, είχε πάρει το όνομα τού, περι ού ο λόγος, παππού: Κούλης εκ του Κυριάκος και οιοσδήποτε συνειρμός σου, δεν βαρύνει τη γράφουσα).

Ανένδοτος, ο γέρων!
— «Ηρέμησε, Κούλη! Θα σου φκιάσουμε καινούργια μασέλα!», άρχισε τις δωροδοκίες η συμβία του.
— «Ηρέμησε, παππού! Κι άμα είσαι καλός, θα σε στείλουμε στα Λουτρά Αιδηψού χωρίς τη γιαγιά», ο Κούλης junior.
— «Τι προίκα ζητάει;», ο κυρ-Θανάσης, εκτός τόπου και χρόνου.
— «Προίκα της και στολίδι της, η τιμή της!», ανεφώνησε ο υπερήλιξ… και το κέφι επανήλθε στα πρότερα επίπεδα, με τους μπαγλαματζήδες της παρέας να πιάνουν στα τέλια τους ξέφρενο ρυθμό!

• • •

Και την άκουσαν προσεκτικά. Και τη θαύμασαν. Γιατί, η λύση βρισκόταν μπροστά στα μάτια τους −εντάξει, όχι κι ακριβώς μπροστά, ήθελε αρκετή φαντασία, μυαλό και θράσος, αρετές που, μόνον η Μέλπω, όπως όλα έδειχναν, διέθετε.

Πιασμένοι α λα μπρατσέτα, οι τέσσερις συνωμότες −ο πέμπτος, ο Κουμάσης, πήγε και καλά, προς νερού του− επέστρεψαν πανευτυχείς στο πλήθος που περίμενε με κομμένη την ανάσα!

— Συνεχίζεται —


H Βιολέτα καθώς και όλα τα πρόσωπα της ιστορίας της είναι… επινόηση της γράφουσας.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, είναι εντελώς συμπτωματική.

Advertisements

14 thoughts on “Αχ, Βιολέτα! #4

  1. Κι εγώ με κομμένη την ανάσα περιμένω τη συνέχεια!
    Τον συνειρμό με το όνομα Κούλης, καλώς ή κακώς, τον έκανα και παίρνω την ευθύνη που μου αναλογεί!
    Εννοείται ότι θα περιμένω εναγωνίως τη συνέχεια, καθώς αυτό το κείμενο ήταν ότι πιο δροσερό μου έχει συμβεί το τελευταίο πενταήμερο!
    Καλό μήνα Αναστασία!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλό μήνα και από εδώ, Αρτίστα μου❣
      Χαίρομαι που σε δρόσισε (έστω και προσωρινά) η Βιολέτα. Και η ιδία αδημονεί για τη συνέχεια, καθώς, έως τώρα, δεν είχε στεριώσει σε 3 (τρία!) παλαιότερα ιστολόγιά μου. Ελπίζει, μια που τρίτωσε το… κακό και πλέον… προχώρησε λέβελ, άλλο κακό να μην την εύρει!

      Σε καλησπερίζω και σε ασπάζομαι!

      ΥΓ. Δροσίζει (μάλλον) από αύριο! 🌬

      Μου αρέσει!

  2. Αδημονώ για την εξέλιξη, αποδεχόμενη πλήρως την ευθύνη του συνειρμού «Κούλης», όπως και «Κουμάσης» που θα του ταίριαζε επίσης γάντι. Επίσης αν γίνεται, στέριωσε σ’ ένα ρημάδι ιστολόγιο βρε πουλάκι μου, γιατί σε λίγο θα πηγαίνουμε στην ασφάλεια (του διαδικτύου) για εξακρίβωση στοιχείων. Ίδρωσα να σε καταλάβω μιλάμε.
    Я люблю тебя & Σπασίμπα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μαρία μου,
      Λέω να στεριώσω… εδώ! (Θα μου πεις −και θα ‘χεις δίκιο− «αυτά μας τα ‘πες κι άλλη φορά και τα είδαμε τα καζάντια σου»).
      Πάντως, ταυτότητα έδωσα αυτή τη φορά (αν δεν είναι ταυτότητα η Βιολέτα, τότε ποιος;!)

      Спасибо, дорогая Мэри❣

      Μου αρέσει!

  3. Επειδήςςςςςςς έχασα τα προηγούμενα, 1, 2, 3 # λέω να τα μελετήσω πρώτα και αφού δροσίσει, θα είμαι (ίσως) σε θέση να κατα-νοήσω και να ανα-λύσω τι σπρώχνει το άτομο σ΄αυτή την άτιμη ζωή και θέλει ν’ αλλάξει φίλο, γιατί «κατανοητό» από άνδρας γυναίκα, αλλά από γυναίκα άνδρας; 😛
    Η αγωνία κορυφώνεται! 😉

    ΑΦιλάκια γλυκά και λόγω θέματος! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αλλαγές φύλου δεν είχαμε (και δεν θα έχουμε, Θεού θέλοντος και Μέλπως… επιτρεπούσης!)
      Αλλά, σε αφήνω να διαβάσεις τις… Βιολέτες, μόλις δροσίσει και, φυσικά, δεν αποκαλύπτω τη συνέχεια!😉

      Φιλάκια πολλά, Στεφανία μου❣
      Όμορφο βράδυ να έχεις!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ρε τι μας κάνει η Βιολέτα. Πάντως εγώ, πιστεύω ότι η Μέλπω θα πάει μπροστά, με ψυχολογικά, αλλά μπροστά.
    Η Βιολέτα, μού θυμίζει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο και έτσι την έχω στο μυαλό μου, όταν κάνω εικόνα την ιστορία.
    Αναστασία μου, λατρεύω την γραφή σου. Με ευχάριστο τρόπο περνάς πολλά πολλά μηνύματα.
    Αναμένουμε να δούμε τι θα γίνει.
    Σε γλυκοφιλώ και σε καλημερίζω 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλημέρα, καλή εβδομάδα και από εδώ, Μαρίνα μου❣

      Είναι γεγονός ότι, όταν ξεκίνησα να γράφω τη Βιολέτα, είχα ένα πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο στο μυαλό μου. Με τις γνωστές, πλέον, καθυστερήσεις (η Βιολέτα «χτυπάει» 3ετία και βάλε) προστέθηκε τουλάχιστον άλλο ένα! Και τα δύο αυτά «κομμάτια» σ’ έναν ( φανταστικό; ) χαρακτήρα… συνδυασμός που σκοτώνει!
      Η Μέλπω είναι «άλλο φρούτο», δεν ξέρω πώς μου βγήκε, δεν είχα κάποιο (προ)σχέδιο στο μυαλό μου γι’ αυτήν, η πρώτη της ατάκα στο κείμενο προέκυψε αυθόρμητα κι έκτοτε, συνέχισε στο γνωστό, πια, βιτριολικό στυλάκι της! Πετάει αβίαστα όλα όσα σκέφτεται κάποιος «τρίτος» και δεν τολμά να εκστομίσει!

      Σ΄ευχαριστώ για τα πολύ καλά σου λόγια!
      Σε φιλώ και σου εύχομαι όμορφη και δημιουργική εβδομάδα, διπλανούλα μου❣ 😘

      Μου αρέσει!

  5. Δρόσισε και ήρθα ! Διάβασα μονορούφι και τις 4 συνέχειες ( τις 3 για να ενθυμηθώ ) κι εκείνο που με κάνει ξανά να σπαρταράω στα πατώματα είναι τα ονόματα και αυτό: «Διάβασε, μωρή! Κομμώτρια θα γίνεις, να τι θα γίνεις!» Η μαμά μου τώρα λέει άλλα ( τι ήθελες και διάβαζες μαρή; Δεν γινόσουν κομμώτρια καλύτερα ☺)
    Αναμένω συνέχεια με κομμένη την ανάσα!
    Πολλά φιλιά, καλό μήνα, καλή εβδομάδα Νατάσα μου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Καλημερούδια, καλή εβδομάδα, Αριστέα μου! 🌞🌬
    Δροσερός και… φυσηχτικός (!) ο καιρός, σήμερα (δεν ξέρει τι του γίνεται, λέω εγώ!)
    Πέρασα κι απ’ το «σπίτι» σου ν’ αφήσω την καλημέρα μου, αλλά είχες… κλειστά!
    Συγχαρητήρια στην τυχερή Νικόλ!☺

    Μεταξύ μας και… δημοσίως, ευτυχώς που δεν έγινες κομμώτρια αλλά ακολούθησες τις κλίσεις, τα ταλέντα και την καρδιά σου, αλλιώς δεν ξέρω αν θα σε είχαμε γνωρίσει.

    Κι η Βιολέτα ελπίζει ν’ αναρτηθεί σύντομα η 5η συνέχεια (η οποία είναι σχεδόν έτοιμη, αλλά θα προηγηθούν άλλα κείμενα πριν τη δημοσίευσή της).

    Φιλάκια πολλά πολλά❣ 💞

    Μου αρέσει!

  7. Πόσο χαίρομαι που σε ξαναβρήκα και μάλιστα τυχαία!! Σε αναζητούσα πριν καιρό..
    Η Κατερίνα από το Positive Thinking Greece είμαι, έχω μετακομίσει πλέον στο http://just-k-world.blogspot.gr/.

    Θα μου πάρει λίγο καιρό να εξερευνήσω εδώ.. τα πράγματα και να μάθω νέα σου!

    Σε φιλώ καλή συνέχεια!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  8. Καλωσήρθες, Κατερίνα μου❣
    Είναι γεγονός ότι είχα εξαφανιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, εξαιτίας… όσων περιγράφεις στην πιο πρόσφατη δική σου ανάρτηση.
    Μοιράζομαι κάτι από την αγαπημένη Simone de Beauvoirॱ το είχα διαβάσει σε πολύ νεαρή ηλικία κι έγινε έκτοτε ένα από τα «φαναράκια» μου, όταν όλα σκοτεινιάζουν:
    «Οι εποχές περνούν, οι ήττες διορθώνονται. Ακόμα και να μετανιώσω για όσα δεν έκανα, είναι πια πολύ αργά. Δεν μου μένει παρά να συνεχίσω.»

    Καλή δύναμη, Κατερίνα μου! 🌈☀
    Να είσαι καλά. Φιλιά πολλά!

    Μου αρέσει!

Πες κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s