Σώμα σου!

soma_sou_01
Με αφορμή το θάνατο της Νανάς Καραγιάννη από νευρική ανορεξία, πρόθεσή μου ήταν να κάνω ένα αφιέρωμα στην ασθένεια. Με απόψεις ειδικών, με ιστορίες ανθρώπων που, όπως η Νανά, έχασαν τη μάχη με το «θηρίo» και άλλων, που επέστρεψαν, ένα βήμα πριν περάσουν στην άλλη όχθη.
Αντ’ αυτού, τελικά, προτίμησα να αναδημοσιεύσω ένα δικό μου κείμενο, από παλιό μου ιστολόγιο που, πλέον, δεν είναι ενεργό.
(Σημ. Όσοι με ξέρετε ήδη, από εκεί, δεν θα ξαφνιαστείτε όπου βλέπετε «γάτα» και «Roula»!)

Continue reading «Σώμα σου!»

Πάμε για… μαλλί;

hair_01
Αγαπητές και αγαπητοί (δεν έχουμε αγαπητούς, ακόμη, στην παρέα και μπορεί και να μην έχουμε ποτέ, αλλά είμαι λαρτζ άνθρωπος, η καλημέρα είναι του Θεού, το ίδιο προφανώς κι η προσφώνηση, ο καλός μύλος όλα τα αλέθει, η ώρα είναι 11:10 και κάτι άλλα, δικά μου!)

Σήμερα θα μιλήσουμε για τα… μαλλιά της κεφαλής μας!
Πολλές κυρίες, κάθε ηλικίας, έχουν εμμονή με το λουκ και τη φροντίδα της κόμης τους, και σχέση εξάρτησης, σχεδόν ερωτική, με το κομμωτήριο. (Τι; Δεν άκουσα; Α, δεν το λέμε πια κομμωτήριο, τρε μπανάλ, το λέμε hair salon. Κάτι σε Zaharoula-Hair-Salon-Koutsourovrahos-κάπου-στα-Greek-synora! Έστω! Εκεί θα τα χαλάσουμε, τώρα;!)

Continue reading «Πάμε για… μαλλί;»

Live and let die*

parait_01

*Απαραίτητη διευκρίνιση: Ο τίτλος του παρόντος κειμένου είναι απλή… συνωνυμία με την ομώνυμη τζεϊμσμποντική ταινία, να εξηγούμεθα για να μην παρεξηγούμεθα! Οι χαρακτήρες και οι διάλογοι, φανταστικοί.

— «Έλα, αγάπη μου, ήσουν στη συγκέντρωση, χθες; Δεν σε πήρε το μάτι μου…»
— «Δεν με πήρε, διότι δεν κατέβηκα. Βαριόμουν, να σου πω, είχαμε και το κοκτέιλ πάρτι στης Μουτσοπούλου, ε, καταλαβαίνεις… Νύχια, μαλλιά, σπα, μακιγιάζ, πού να βρω χρόνο, χρυσό μου;
»Για λέγε, πώς ήταν;»
— «Έχασες, αγάπη μου, έχασες! Αν και μεταξύ μας, δεν είναι της κλάσεώς μας αυτές οι καταστάσεις. Οι διαδηλώσεις αποτελούν ναρχοκομμουνιστικά κατάλοιπα, κακόγουστα και très passé, αν θέλεις τη γνώμη μου. Ο δεξιός, δεν είναι γαλουχημένος να βγαίνει στο δρόμο.»

Continue reading «Live and let die*»

Quiz#1… σε λέω!

Quiz_gen1

Το πήρε το μάτι μου, τις προάλλες, στο φέισμπουκ και το προσπέρασα: «οι πολιτικοί είναι σαν τα σπερματοζωάρια: ένα(ς) στο εκατομμύριο γίνεται άνθρωπος». Δεν ξέρω αν εσύ συμφωνείς, εγώ έκανα κι έναν συνειρμό κι έναν συνδυασμό με το παλαιόν άσμα «Το θαλασσινό τριφύλλι» που βγαίνει «μια φορά στα χίλια χρόνια» κι ένοιωσα να πλημμυρίζω ευφορία κι αισιοδοξία.
Μια-δυο μέρες μετά, έρχεται και το confirmation! (Θα δεις παρακάτω).

Τώρα, εσύ καλείσαι να βρεις τη λύση του κουίζ πριν πατήσεις «συνέχεια ανάγνωσης».
Για να σε βοηθήσω, σου δίνω τρία στοιχεία:
α) τον τίτλο,
β) για να ευδοκιμήσει το θαλασσινό τριφύλλι θα περάσουν δεκάδες χρόνια ακόμη, δεν είναι η εποχή του και
γ) το ζητούμενο πρόσωπο δεν είναι το «τυχερό» σπερματοζωάριο! Ναι, σε λέω!

Continue reading «Quiz#1… σε λέω!»

Είμαι με τον δικηγόρο!

JeSuisThanos-b

Πάμε άλλη μία: είμαι με τον δικηγόρο!
Καλά, εσύ δεν πήρες χαμπάρι τι έγινε τις τελευταίες ημέρες στα σοσιαλμίδια και την τηλεόραση; (Για την τηλεόραση δεν σε κατηγορώ, ούτε κι εγώ το ‘χα υποψιαστεί, ένεκα του ότι δεν είμαι τέτοιος τύπος. Συσκευή έχω, καλοκαίρια και χειμώνες την ξεσκονίζει η ευσυνείδητη οικιακή βοηθός, με τα τηλεχειριστήρια παίζει ο σκύλος, όλα καλά!)

Λοιπόν, άκου να δεις, κοίτα ν’ ακούσεις:

Continue reading «Είμαι με τον δικηγόρο!»